17 / 11 / 1380 چهارشنبه درس شمارهء ( 397 ) كتاب النكاح / سال چهارم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
بررسى فروض مطرح در مسأله پنجم
( اذا ادعى رجل زوجية امرأة فانكرت و ادّعت زوجيته امرأة اخرى . . . )
صورت مسأله مورد بحث اين بود كه مردى ادعا مىكند كه فلان زن ، زوجهء او است و از طرف ديگر خواهر يا مادر يا دختر آن زن كه جمع بين او با آن زنى كه مرد ادعاى زوجيتش را مىكند ، ممكن نيست ، ادعا مىكند كه آن مرد ، شوهر وى مىباشد . در اينجا مرحوم سيد سه فرض كلى را مطرح نمودهاند و آنگاه به تفصيل در مورد هر يك از فروض به بحث پرداختهاند . آن سه فرض كلى عبارت از اين است كه : 1 - هيچ كدام يك از مدعىها ، براى اثبات ادعاى خود بيّنه ندارد 2 - فقط يكى از مدعىها ، بيّنه دارد 3 - هر دو بيّنه دارند .
الف ) فرض اول : هيچكدام از دو مدعى بيّنه ندارند ( كلام مرحوم سيد )
اما در مورد فرض اول مرحوم سيد مىفرمايند : فعلى الاول يتوجه اليمين على المنكر فى كلتا الدعوين ، فان حلفا سقطت الدعويان ، و كذا ان نكلا و حلف كل من المدّعيين اليمين المردودة ، و ان حلف احدهما و نكل الآخر و حلف مدعيه اليمين المردودة ، سقطت دعوى الاوّل مدّعى الثانى .
حاصل فرمايش سيد رحمه الله اين است كه در اين فرض چند صورت متصور است :
الف ) هر دو منكر ( در دعواى اول كه مرد ادعاى زوجيت زن را مىكند ، آن زن ، منكر است و در دعواى دوم كه خواهر يا مادر يا دختر زن اول ، ادعا مىكند كه آن مرد