1 / 11 / 1380 دوشنبه درس شمارهء ( 385 ) كتاب النكاح / سال چهارم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس اين جلسه :
در اين جلسه نقد و بررسى كلام مرحوم آقاى خويى را پيرامون بطلان اشتراط خيار در عقد نكاح پىگيرى كرده و با ردّ دو وجهى كه براى اثبات مدعا ذكر كردهاند ، ضابطه مرحوم آقاى نائينى براى تشخيص لزوم حقى از لزوم حكمى را نيز نادرست مىدانيم و با نقل نظر كسانى كه در صورت اشتراط خيار قائل به صحت عقد نكاح شده يا ترديد كردهاند ادامه بحث را به جلسه آينده موكول مىنماييم .
* * *
الف ) نقد و بررسى كلام آقاى خويى پيرامون بطلان اشتراط خيار در عقد نكاح :
1 ) يادآورى كلام مرحوم آقاى خويى :
در جلسه پيش گفتيم كه ايشان براى اثبات قول به بطلان شرط خيار در عقد نكاح به دو وجه استدلال كردهاند :
وجه اول : قوام عقد دائم به عدم محدوديت و استمرار دائمى است در حالى كه قرار دادن خيار به معناى اختيار داشتن در محدود كردن آن است و اين دو با هم در تنافى هستند . زيرا عقد به وسيله اشتراط خيار تا زمانى محدود مىشود كه ذو الخيار از حق خود براى فسخ عقد استفاده نكرده است . و اين مانند آن است كه گفته شود :
بعتك به شرط ان لا تملك ثمنه و يا به قول مرحوم آقاى حكيم مثل اين است كه گفته شود « بعتك بلا ثمن » يا « اجرتك بلا اجرة » كه با مفهوم عقد منافات دارد .
وجه دوم : شرط خيار در صورتى صحيح است كه لزوم مربوط به التزام متعاقدين