سرائر محقق در شرايع . علامه در مختلف . شهيد اول در لمعه . فاضل مقداد در تنقيح . شيخ مفلح صميرى در غاية المرام . محقق كركى در جامع المقاصد . شهيد ثانى در مسالك و روضه ، فاضل اصفهانى در كشف اللثام .
جهت دوم : روايت با چه اصلى از اصول قطعى مخالف است ؟
اصلى كه صاحب رياض اين روايت را مخالف آن مىداند اين است كه سكران چون عقلش را از دست داده است نمىتواند قصد انشاء عقد بنمايد و عبارتى كه او مىگويد الفاظى بدون قصد انشاء است و اگر بدون قصد انشاء الفاظى به كار برده شود با رضايت بعدى هم تصحيح نمىگردد و لذا نبايد عقد سكران را با عقد فضولى قياس كنيم و اين همان نكتهاى است كه در اشكال دوم صاحب رياض مطرح شده است .
بررسى اشكال دوم صاحب رياض :
علّامه در مختلف مىفرمايند : . . . ان بلغ السكر بها الى حدّ عدم التحصيل كان العقد باطلًا و لا ينعقد باقرارها لانّ مناط صحة العقود و هو العقل منفى فينتفى هنا و ان لم يبلغ السكر الى ذلك الحدّ صحّ العقد مع تقريرها اياه و عليه تحمل الرواية .
علامه با اين بيان اشكال صاحب رياض را قبلًا پاسخ دادهاند .
اشكال محقق كركى و شهيد ثانى به علامه حلّى در استدلال به روايت ابن بزيع :
مرحوم محقق كركى در رد كلام علامه مىفرمايد : اگر سكر به حدّ زوال عقل نرسيده باشد عقدش صحيح است و نيازى به اجازهء بعدى نيست . مرحوم شهيد ثانى نيز مىفرمايد : فيه نظر بين لانه اذا لم يبلغ ذلك القدر فعقدها صحيح و ان لم تقرره و ترضى به بعد ذلك فالجمع بين اعتبار رضاها مع السكر مطلقاً غير مستقيم . . . « 1 »
هامش
( 1 ) مسالك .