اصل حليت مشابهند ) ثانياً وطى حلال و وطى به شبهه هر دو منشأ ثبوت و استقرار و لزوم مهر مىگردند ، در عقد ازدواج هم با وطى مهر به طور كامل مستقر مىگردد ، در وطى به شبهه هم مهر كامل استقرار مىيابد .
ثالثاً : وطى به شبهه همچون وطى حلال لزوم عده را بر زن در پى دارد .
رابعاً : فرزندى كه در اثر وطى به شبهه به دنيا آمده باشد همچون فرزند وطى حلال ملحق به كسى كه از روى شبهه وطى كرده مىگردد .
اشكالات دليل سوم ( استقراء )
مرحوم آقاى خويى در مورد اين دليل اشكال كردهاند كه هر چند برخى از احكام نكاح صحيح در وطى به شبهه جارى است ، ولى دليلى در دست نيست كه تمام آثار نكاح صحيح بر وطى به شبهه بار شود ، بلكه عكس آن ثابت شده چون نظر به ام موطوئه از روى شبهه جايز نيست ، در حالى كه از اظهر آثار نكاح صحيح آن است كه به مادر زن مىتوان نگاه كرد .
ما احكام ديگرى را هم ضميمه مىكنيم ، نكاح صحيح سبب ارث بردن زن و شوهر از يكديگر مىباشد ، خروج زن از خانه بدون اجازه شوهر جايز نيست ، با نكاح صحيح زوجه حقوقى پيدا مىكند همچون حق نفقه و كسوه و حق مضاجعه و اين احكام و ساير احكام نكاح صحيح هيچ يك در وطى به شبهه نمىآيد و مجرد مشابهت آنها در چهار جهتى كه گفته شد براى اصطياد قاعده فقهى كلى كفايت نمىكند .
ولى به نظر مىرسد كه اين اشكال به اين شكل وارد نيست ، چون اگر ما وطى به شبهه را به منزله نكاح صحيح بدانيم همچنانكه مرحوم آقاى خوئى در تقريب استقراء آوردهاند اين نقضها وارد است ، ولى مادر تقريب استقراء وطى به شبهه را با وطى حلال مقايسه و آن دو را نظير هم در احكام انگاشتيم ، احكام فوق همچون جواز نظر ، ارث ، حقوق زن ، حقوق شوهر همگى از احكام نفس عقد نكاح است و