تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 2832

مساهمون:

ص٢٨٣٢
ب : مضافاً بر اين كه « هل تحلّ له ابنتها » اگر ظهور در حليت فعلى نداشته باشد ظهور در اين ندارد كه سؤال از حليت شأنى يا حليت بمعناه الاعم است تا در ما نحن فيه بتوانيم به آن استدلال كنيم . ج : بعلاوه اين روايت سؤال و جواب سعيد بن يسار را نقل مىكند و با روايتى كه خود سعيد بن يسار نقل كرده است متّحد است و در نقل سعيد « لا يفسد » دارد ، و چون روشن نيست كه متن فرمايش امام عليه السلام « لا يحرّم » بوده يا « لا يفسد » از اين جهت نيز روايت مجمل شده ، اشكال استدلال به روايت سعيد بن يسار به اين روايت سرايت مىكند . همين روايت را قرب الاسناد نيز نقل كرده است : « ( قرب الاسناد ) عن محمد بن عبد الحميد و عبد الصمد بن محمد جميعاً عَن حَنان بن سَدير قال سأل ابا عبد الله عليه السلام رجل - و انا عنده - فقال جعلت فداك ما تقول فى رجلٍ أتى امرأة سفاحاً أ تحلّ له ابنتها نكاحاً ؟ قال : نعم ، لا يحرّم الحلالَ الحرامُ . « 1 » منظور از حلال در اين روايت يا عقد نكاح است [ / نكاحاً ] يا شخص حلال است ( كه دختر مزنى بها باشد ) [ « و ابنتها » ] و در هر دو صورت دلالت مىكند كه زناى سابق نشر حرمت نمىكند لكن چون اين روايت همان روايات گذشته است و متن اصلى روايت روشن نيست لذا قابل استدلال نمىباشد .

روايت سوم : مرسلهء زرارة

« تهذيب و استبصار ) احمد بن محمد بن عيسى عن معاوية بن حكيم عن على بن الحسن بن رباط عمّن رواه عن زرارة قال : قلت لأبي جعفر عليه السلام : رجل فجر بامرأة هل يجوز له أن يتزوّج بابنتها ؟ قال : ما حرّم حرامٌ حلالًا قطّ . « 2 » دلالت اين روايت بر حليت ازدواج جديد روشن است و ظاهر سؤال سائل جواز ازدواج جديد زانى ، دختر مزنى بها است . و مراد از « حلال » يا عقد نكاح است [ /
هامش
( 1 ) جامع للاحاديث : 25 / 594 ، باب سابق ، ح 11 . قرب الاسناد : 46 . ( 2 ) جامع للاحاديث ، آدرس سابق ، حديث 12 ، وسائل الشيعة آدرس سابق ، حديث 9 .