عن زرارة قال سألت ابا جعفر عليه السلام عن رجل زنى بام امرأته او باختها فقال لا يحرّم عليه امرأته . . . « 1 »
در اين روايات و روايات مشابه از پاسخ امام عليه السلام جهت سؤال سائل روشن مىگردد ، در روايت مورد بحث ما هم مىتوان از پاسخ امام عليه السلام فهميد كه سؤال از اين جهت است كه با زناى به مادر زن ، آيا عقد زن هنوز پابرجاست يا اين عقد باطل شده است ؟ با اين احتمال هم صراحت روايت در زناى قبل از ازدواج از بين مىرود و نمىتوان آن را از ادله صريح در تحليل ام مزنى بها و بنت مزنى بها قبل از ازدواج دانست . حال اگر كسى بگويد كه « يتزوج » را در روايت نمىتوان به معناى زندار بودن حمل كرد بلكه اين كلمه تنها به معناى حدوثى است و به معناى زندار شدن مىباشد كه حالت بقاء و استمرار دارد ، باز مىتوان چنين گفت كه بين ظهور صدر و ذيل روايت سعيد بن يسار تهافت وجود دارد ، صدر روايت ظاهر در صورت عدم تحقق ازدواج مىباشد و ذيل روايت ظاهر در صورت تحقق ازدواج ، بنابراين علم اجمالى داريم كه يا در يكى از اين دو قطعه خلاف ظاهرى اراده شده و يا در يكى از اين دو قسمت اشتباهى براى راوى در نقل رخ نموده ، و با توجه به اين علم اجمالى روايت از حجيت مىافتد و بالطبع صلاحيت معارضه با روايت داله بر تحريم ام مزنى بها و بنت مزنىبها نخواهد داشت .
بررسى ساير روايات را در جلسه آينده خواهيم آورد .
« * و السلام * »
هامش
( 1 ) جامع الاحاديث 25 : 596 / 38001 ، همان باب ، ح 20 .