تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 2749

مساهمون:

ص٢٧٤٩

30 / 11 / 1379 يكشنبه درس شماره ( 296 ) سال سوم

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

خلاصهء درس گذشته و اين جلسه :

در جلسه قبل اين بحث طرح شد كه علامه حلى با اينكه در مطلق زنا ، ازدواج با بنت مزنى بها را جايز نمىداند ، در خصوص زناى به عمه و خاله ترديد كرده است و برخى اين دو فتوا را متناقض قلمداد كرده‌اند ، ولى ما در اين جلسه مىگوييم اين تفصيل نه از جهت عدم قائل و نه از جهت اولويت و نه از جهت اطلاق ادله تفصيل شگفت‌انگيزى نيست . در ادامه به نقل اقوال در مسأله زنا و حرمت بنت و ام مزنى بها پرداخته ، سپس اين موضوع مطرح مىگردد كه اگر زنا به ام و بنت زوجه پس از عقد و دخول به زوجه انجام گيرد ، منشأ بطلان عقد نمىشود ، ولى در فاصله عقد و دخول دو روايت وارد شده كه زنا عقد را باطل مىكند ، به مضمون اين دو روايت پنج نفر از فقهاء فتوا داده‌اند و ساير علماء هم به جهت اشكال سندى يا دلالتى روايات را نپذيرفته‌اند لذا اگر اين دو روايت از جهت سند و دلالت تمام باشد بايد به مضمون آن فتوا داد و نمىتوان به استناد اعراض مشهور آن را كنار گذاشت . * * *

الف ) ادامه مسأله 28 و بررسى كلام علامه حلى ؛

1 ) اشكال غرابت و تناقض در كلام علامه حلى در مختلف :

* بحث در اين بود كه علامه حلى در مختلف با اينكه در بحث كلى راجع به حرمت بنت المزنى بها ، ام المزنى بها بر زانى ، اختيار تحريم مىكند و آيات و روايات را نقل كرده و ادله مخالفين را هم رد مىكند . « 1 » ولى در مسأله حرمت بنت عمه يا بنت خاله كه زنا به مادرشان شده تشكيك مىكند . « 2 » با اينكه مسأله حرمت بنت عمه و
هامش
( 1 ) - مختلف الشيعة 7 / 34 - 32 . ( 2 ) - مختلف الشيعة 7 / 43 .