اذا حصل بنت الاخ او الاخت بعد التزويج بالرضاع لم يبطل .
در جلسه قبل اين مسأله را طبق مبناى مرحوم سيد توضيح داديم و گفتيم كه طبق مبناى ايشان كه استيذان از عمه و خالهء رضاعى را نيز شرط مىداند ، اگر بنتية الاخ يا بنتية الاخت بعد از تزويج حاصل شود نياز به اجازه ندارد و اما اگر قبل از تزويج محقق شود بايد از عمه و خاله رضاعى استيذان شود .
اما بنابر مبناى ما ، كه قائل هستيم استيذان از عمه و خاله رضاعى شرط نيست و حديث « يحرم من الرضاع ما يحرم من النسب » شامل اين موارد نمىشود ( تفصيل اين بحث در جلسهء شماره 285 آمده است ) فرقى بين اينكه بنتية الاخ او الاخت قبل از تزويج حاصل شود ، يا بعد از آن محقق گرد ، نيست و در هر دو صورت نيازى به استيذان از عمه و خاله رضاعى نمىباشد و عقد بنتين صحيح است ، همچنانكه در مورد اذن پدر در تزويج باكره ، اذن پدر رضاعى شرط نيست و ادله تنزيل رضاع به منزله نسب نمىتواند اشتراط اذن پدر رضاعى را ثابت كند ، در اينجا نيز ادله تنزيل اشتراط اذن عمه و خاله رضاعى را اثبات نمىكند .
ب ) بررسى ادامه مسأله 24 : [ و كذا اذا جمع بينهما فى حال الكفر ثم اسلم ، على وجه . ]
متن عروة . . . و كذا اذا جمع بينهما فى حال الكفر ثم اسلم ، على وجه .
1 ) طرح بحث و اشاره به مبناى صاحب جواهر رحمه الله :
بحث اين است كه اگر شخصى در حال كفر بدون اجازهء عمه و خاله بين بنت الاخ با عمه يا بنت الاخت با خاله جمع نمود و سپس مسلمان شد آيا آن ازدواج قبلى باطل محسوب مىشود يا اينكه ازدواج قبلى صحيح است ؟
مرحوم سيد در اينجا مىفرمايند ازدواج قبلى اين شخص كه در آن بين عمه و برادرزاده يا بين خاله و خواهرزاده جمع كرده است پس از اسلام باطل نمىشود . اين فرمايش مرحوم سيد مبنى بر مطلبى است كه بين تمامى شيعه و شايد بتوان گفت بين همه فرق مسلمين مسلم است كه زن و مردى كه كافر بودند و بر اساس قوانين