آنها صحيح است ، مخصصى براى آن نيست ، مگر رواياتى كه مىگويد ازدواج برادرزاده روى عمه و خواهر زاده روى خاله بدون اذن عمه و خاله صحيح نيست ، به ضميمه آن كه بگوييم مناط بطلان ، رعايت احترام عمه و خاله است ، پس هر ازدواجى كه خلاف شئون عمه و خاله باشد بدون اذن آنها باطل است ان لكن اين تعميم صحيح نيست ، زيرا مقدار بىاحترامى كه در اجازه نگرفتن در عقد برادرزاده روى عمه است بيشتر از آن بىاحترامى است كه در عكس اين صورت است و اگر شارع ، شوهر را در اين مقدار بىاحترامى مجاز بشمارد ، دليل آن نيست كه شوهر نسبت به عقدى كه به مقدار كمترى خلاف احترام عمه است نيز مجاز نباشد .
نتيجه آن كه ، اگر بعد از ازدواج با برادرزاده يا خواهرزاده شوهر با عمه و خاله بدون اطلاع آنها از عقد قبلى ، ازدواج كند ، اين عقد صحيح است و علم و جهل عمه و خاله در اين صورت اثرى ندارد .
تذكر نكتهاى در كلام مرحوم آقاى حكيم
مرحوم آقاى حكيم عبارتى از كتاب « رياض » نقل مىكند و آنگاه از صاحب رياض رحمه الله تعجب كرده و سه اشكال به او وارد مىكند : به نظر ما ، هيچيك از اشكالات ايشان به صاحب رياض رحمه الله وارد نيست و منشأ اشكالات ايشان سوء برداشتى است كه از عبارت رياض داشتهاند ، در حالى كه مراد صاحب رياض آن نيست ، براى توضيح مطلب ، ابتدا كلام مرحوم آقاى حكيم را نقل مىكنيم ، سپس عبارت رياض و متن آن كه نافع محقق است را ذكر خواهيم كرد و در انتهاء ، منشأ برداشت ناصوابى كه آقاى حكيم رحمه الله نسبت به عبارت داشتهاند را بيان مىكنيم .
عبارت مرحوم آقاى حكيم : « و من العجيب ما فى الرياض حيث قال : لا فرق فى الجواز بين علم الداخلة بكون الدخول عليها بنت اخ او اخت ام لا ، و فاقا للاكثر للاصل ، و اطلاق النصوص : و عن العلامة اشتراط العلم ، و مستنده غير واضح و النصوص باعتبار اذنهما مختصه