نبود . اما تقبيل با شهوت از باب اينكه مصداق مس است باعث حرمت مىشود . اما در قسمت دوم حضرت خودش ابتداءً مىفرمايد : اگر كنيز را برهنه كند و با شهوت به او نگاه كند آن كنيز بر پسر و پدر شخص حرام مىشود . اين حكمى است كه اضافه بر جواب سؤال حضرت تعليم دادهاند . اينجا سؤالى براى سائل پيش آمده كه نسبت به اين حكم دوم كه فرموديد ، آيا به هر جاى بدن كنيز با شهوت نگاه كند باعث حرمت مىشود . حضرت پاسخ مىدهند : نه ، نگاه به فرج معتبر است و نگاه به گلو ، گردن و مانند آن با شهوت موجب حرمت نمىشود .
2 - صحيحه عبد اللّه بن سنان . « 1 » « عن ابى عبد الله عليه السلام فى الرجل تكون عنده جارية يجرّدها و ينظر الى جسدها نظر شهوة و ينظر منها الى ما يحرم على غيره هل تحلّ لأبيه و ان فعل ذلك ابوه هل تحلّ لابنه ؟ فقال : اذا نظر اليها نظر شهوة و نظر منها الى ما يحرم على غيره لم تحلّ لابنه و ان فعل ذلك الابن لم تحل لابيه » .
مدلول اين روايت با روايت سابق يكى است و اگر كسى در معناى كلمهء فرج در روايت قبل تأهلى داشته باشد كه آيا هم قبل و دبر را شامل مىشود . در اين روايت ابهامى وجود ندارد چون نظر به « ما يحرم على غيره » همان نظر به فرج به معناى عام آن است . پس ، از اين روايت هم استفاده مىشود كه ( تقبيل با شهوت و ) لخت كردن كنيز و نظر شهوانى به عورت او باعث حرمت ابد بر پسر و پدر مىشود .
3 - روايت ابى الصباح « 2 » ( در نوادر الحكمه ) عن ابى عبد الله عليه السلام : « فى رجل اشترى جارية فقبّلها قال : لا يحلّ لولده ان يطأها »
4 - صحيحهء جميل « 3 » « قال : قلت لأبى عبد الله عليه السلام : الرجل ينظر الى الجارية يريد شرائها أ تحلّ لابنه ؟ فقال : نعم ، الّا ان يكون نظر الى عورتها » .
هامش
( 1 ) . . .
( 2 ) . . .
( 3 ) . . .