28 / 10 / 1379 چهارشنبه درس شمارهء ( 277 ) كتاب النكاح / سال سوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در اين جلسه ، بحث حرمت مملوكه ابن و أب و بالعكس را بررسى روايات مسأله به پايان مىبريم سپس مسائل و فروعات مذكور د رمتن عروة را دنبال مىكنيم .
* * *
الف ) بررسى روايات مسأله :
1 - روايت محمد بن اسماعيل بن بزيع . « 1 » « قال سألت ابا الحسن الرضا عليه السلام عن الرجل تكون له الجارية فيقبّلها هل تحلّ لولده ؟ قال بشهوة ؟ قلت : نعم .
قال : فقال : ما ترك شيئاً اذا قبّلها بشهوة . ثم قال ابتداءً منه : ان جرّدها و نظر اليها بشهوة حرمت على أبيه و ابنه . قلت : اذا نظر الى جسدها فقال : اذا نظر الى فرجها و جسدها بشهوةٍ حرمت عليه » .
اين روايت در نوادر منسوب به احمد بن محمد بن عيسى هم وارد شده « 2 » اما در جواب آخر « و جسدها » ندارد فقط « نظر الى فرجها بشهوة » در عيون الاخبار هم نقل شده « 3 » با تعبيرى قريب به همين تعبير و در آخرش فقط دارد : « قال : اذا نظر الى فرجها » .
اين دو روايت دو قسمت دارد . در قسمت اول تقريباً صراحت دارد كه تقبيل جاريه اگر بدون شهوت باشد باعث حرمت براى اولاد نمىشود چون حضرت استفصال كرده و الّا اگر در هر دو صورت حرمت داشت . وجهى براى سؤال و استفصال امام
هامش
( 1 ) . . .
( 2 ) نوادر الحكمة .
( 3 ) عيون الاخبار .