31 / 2 / 1379 شنبه درس شمارهء ( 222 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در اين جلسه در ادامه بحث از مسأله 13 ، اين قسمت مسأله طرح مىگردد كه بنابر عدم تداخل در عده ، اگر زن شوهردار ، عن شبهة وطى شود و سپس شوهر او را در عده وطى به شبهه طلاق دهد ، آيا در تتمه زمان عده ، وطى به شبهه كه بين طلاق و شروع عده طلاق فاصله مىشود ، شوهر مىتواند رجوع كند و اگر زن يا شوهر بميرد ديگرى از او ارث مىبرد ؟
در اين جلسه ضمن نقل فتاواى علماء ، دو استدلال بر صحت رجوع و توارث ذكر مىكنيم ، يكى تمثيل مقام به ايام حيض در زمان عده و ديگرى تمسك به اطلاق روايات كه موضوع رجوع و توارث را عدم انقضاء عده مىداند و نه در عده بودن ، در اين جلسه اين دو دليل نقد شده ، از جمله خواهيم گفت ، با مراجعه اجمالى به روايات ، مراد از عدم انقضاء عده و در عده بودن به تفاهم عرفى يكسان است ، ولى با عنايت به اين كه علت جواز رجوع و توارث در زمان عده به نظر عرف عدم انقطاع عصمت مىباشد و اين علت در تتمه عده وطى به شبهه هم موجود است ، جواز رجوع و توارث را نتيجه مىگيريم .
* * *
الف ) بررسى ادامهء مسأله 13 ( تداخل عدتين ) :
1 ) متن مسأله :
« . . . و على التعدد يقدّم ما تقدم سببه ، الّا اذا كان احدى العدتين به وضع الحمل فتقدم ، و ان كان سببها متأخراً ، لعدم امكان التأخير حينئذ ، و لو كان المتقدمة عدة وطئ الشبهة ، و