ب ) تتمه بحث عروة :
سيد مىفرمايد كه اگر كسى زن معتدّه را عن شبهة وطى كند و آن زن حامله شود اينجا بناء بر عدم تداخل عدتين آن مرد نمىتواند در عدّه خودش با آن زن ازدواج كند .
توضيح :
در اين مسأله دو نظر وجود دارد كه منشأ اختلاف نظر ، بر حسب مبناى تداخل و عدم تداخل است . كسانى كه بر مبناى تداخل مشى كردهاند فتوى به جواز تزويج دادهاند ولى مشهور قائل به عدم تداخل عدتين است و تزويج فى العدّة لنفسه را جايز نمىدانند .
قول مشهور :
مشهور علماء گفتهاند كه اگر كسى زن معتدّه را وطى كند و آن زن حامله شود تا زمان وضع حمل ، عدّه خود واطى است ايشان نمىتواند با آن زن ازدواج كند هر چند آن عدّه لنفسه باشد و بايد صبر كند تا تتمه عدّه شوهر بعد از وضع حمل سپرى شود بعبارت ديگر آن زن بدليل طلاق و يا فوت شوهر در عدّه بوده است و بعد از وطى شبهةً عدّه ديگر نيز ظهور پيدا مىكند و بعد از انقضاء اين عدّه ثانى مقدارى از عدّه اول باقى مىماند و در اين مدت نيز آن زن را معتده مىگويند و ازدواج زن معتده هم جايز نيست .
قول دوم :
اما عدّهاى گفتهاند كه آن زن بمحض دخول در عدّه ثانى ، دو عدّه با هم تداخل مىكنند و با انقضاء عدّه ثانى عدّه اول نيز منقضى خواهد شد .
نظر استاد « مدّ ظلّه » :
ايشان مىفرمايد اگر ما در اين مسأله قائل به تداخل شديم . ديگر از بحث ما خارج مىشود چون بحث ما در موردى است كه عدّه شوهر نباشد بلكه عدّه واطى