18 / 12 / 1378 چهارشنبه درس شمارهء ( 199 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسه قبل ، چند مورد از مستثنيات جواز تزويج زن معتده لنفسه را بررسى نمودهايم ، در اين جلسه نيز به ذكر مستثنيات ديگر ( تزويج فى عدّة الطلاق التاسع و تزويج زنى كه عن شبهة وطى شده و حمل برداشته است ) پرداخته و ضمن تبيين اقوال فقهاء و ايراد اشكالات ، مختار خود را بيان خواهيم نمود .
* * *
الف ) تتمه مسأله ( 3 ) عروة :
« و الا فى عدّة الطلاق التاسع فى الصورة التى تحرم ابداً و الّا لوطئه زوجة الغير شبهة ، لكن لا من حيث كونها فى العدّة ، بل لكونها ذات بعل و كذا فى العدّة لوطئه فى العدّة شبهة اذا حملت منه بناءً على عدم تداخل العدتين . . »
توضيح :
مرحوم سيد در مسأله سوم فرموده كه تزويج در عدّه لنفسه جايز است و مواردى را استثناء نموده از جمله آن موارد ، تزويج در طلاق نهم كه جايز نيست ( البته در آن صورتى كه حرام ابد مىشود ) ، كه همان طلاق عدى باشد . يعنى اگر كسى زنش را طلاق داد و در ايام عدّه رجوع كرد و دخول هم كرد ، مجدداً طلاق داد دوباره رجوع كرد و دخول كرد و مرتبه سوم طلاق داد محلل مىخواهد و سه بار كه اين عمل تكرار شود يعنى 9 طلاق واقع شود ديگر آن زن حرام ابدى مىشود و با محلل هم ، مشكل حل نمىگردد .