يعنى اكل ميته حرام است . « شطرنج حرام است » يعنى بازى با آن ،
« حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهاتُكُمْ »
يعنى ازدواج و تمتع و بهرهورى جنسى از آنها حرام است .
و در ما نحن فيه ، كه گفته شده « المرأة لا يحلّ له ابداً » يعنى ازدواج در عدّه باعث مىگردد كه ازدواج و مطلق استمتاعات از او حرام گردد .
پس حرام ، مطلق تمتعات است . ولى نگاه غير شهوى - اگر ذاتاً جايز باشد - حرام نمىشود . براى توضيح مطلب به امثله ذيل توجه شود .
مثال اول : اگر مالك با كنيز مزوجه خود كه طلاق گرفته و هنوز عدّه او تمام نشده است ، ازدواج كند اين كنيز براى او حرام ابد مىشود - در فرض دخول يا علم - يعنى مالك نمىتواند از او استمتاع كند . ولى نگاه كردن عادى به او حرام نمىگردد .
مثال دوم : بنابراين كه نگاه - بدون ريبه و شهوت - به وجه و كفين اجنبيه را ذاتاً جايز بدانيم ، چنانچه در عدّه با زنى ازدواج كند آن زن حرام ابدى مىشود ولى نگاههاى عادى به وجه و كفين او كه ذاتاً جايز بوده ، همچنان جايز است .
مثال سوم : اگر كسى با مادر خود در عدّه ازدواج كند ، اين عقد هيچ تأثيرى ندارد زيرا مطلق تمتعات از مادر ، قبلًا نيز حرام بوده و اكنون نيز حرام است . نگاه و لمس غير شهوى به مواضعى از مادر قبلًا جايز بوده ، الان نيز جايز است . خلاصه ، مادر ، با تزويج در عدّه ، حكم اجنبيه را پيدا نمىكند .
از اينجا روشن مىشود كه مثالهاى ام الزوجه و بنت الزوجه ، در كلام مرحوم سيّد « ره » قابل مناقشه است و ازدواج با آنها در عدّه ، موجب حرمت ابدى نمىشود .
ب ) آيا سببيّت تزويج در عدّه براى حرمت ابد مربوط به تزويجى است كه لولا العده صحيح است يا اعم از آن است ؟
1 ) نظر مرحوم آقاى خويى « ره » :
ايشان قائل به تفصيل شدهاند بين آنجايى كه لولا العده حرمت ابد ثابت باشد ،