عزائم گويند ، يعنى اعمال تثبيت شده ، و عزم عقد يعنى تثبيت آن .
وقتى متعلق عزم ، فعلى از افعال باشد به معناى تصميم و اراده است ، يعنى اگر معناى عقده را گره زدن ( معناى مصدرى ) بگيريم عزم به معناى ، اراده مناسب است ولى اگر عقد به معناى اسم مصدر ( گره ) باشد معناى ديگر عزم ، مناسب است .
آيه شريفه مىفرمايد : در حال عدّه شما اين عقده و گره را تثبيت و محقق نكنيد يعنى ازدواج نكنيد ، ولى مقدماتش و فكر و خيال ازدواج حتى بعضى از صحبتهاى مقدماتى ممنوع نيست .
« * و السلام * »
كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 1734
مساهمون: السيد موسى الشبيري الزنجاني
ص١٧٣٤