تخطي إلى المحتوى الرئيسي

كتاب النكاح ( فارسى ) — صفحة 1605

مساهمون:

ص١٦٠٥
كرده است اثبات شده است .

روايت پنجم :

« نوادر الحكمة : أنّ الصادق ( عليه السلام ) قال فى رجل أفضت امراته جاريته بيده ، فقضى أن تقوّم قيمةً و هى صحيحة و قيمةً و هى مفضاة ، فيغرمها ما بين الصحة و العيب و أجبرها على امساكها لانها لا تصلح للرجال » « 1 » * * *

ادامه مسأله 4 :

« نعم تثبت الدية فى الجميع - عدا الزوجة الكبيرة - اذا افضاها بالدخول بها . حتّى فى الزنا ، و ان كانت عالمة مطاوعة و كانت كبيرة . اطلاق تعليل صحيحهء حمران و همچنين تقريب جبران خسارت بودن ديه ، شامل صورت افضاء در اثر زنا نيز مىشود و زن هر چند با طوع و رغبت حاضر به زنا شده باشد لكن راضى به افضاء كه نبوده ، بنابراين ، ديه بر مرد ثابت است و نمىتوان گفت او حاضر به زنا شده و اين ضرر را پذيرفته و حق خود را اسقاط كرده ، چون رضايت به زنا رضايت به افضاء نيست .

كلام محقق ( ره ) دربارهء ديهء افضاء مملوكه

مرحوم سيّد ( ره ) در افضاء مملوكة ، ديه را ثابت مىدانند ، محقق حلى در اين مطلب اشكال دارند ، ايشان در نكت النهاية مىفرمايند كه : اگر مولى مملوكة ، خود را افضاء نمود ، ديه ثابت نيست ، خواه صغيره باشد يا كبيره ، چون غرامتهايى كه بر مملوك وارد مىشود مال مولاى اوست و معنى ندارد كه مولا مديون خودش شود . « لانه لو وجب عليه لكان له و لا يجب للانسان على نفسه شيء » « 2 » از محشّين عروه نيز مرحوم آقاى بروجردى ( ره ) و به تبع ايشان مرحوم آقاى خمينى ( ره ) و آقاى خويى ( ره ) و آقاى گلپايگانى ( ره ) نيز در ثبوت ديه در افضاء مملوكه
هامش
( 1 ) وسائل الشيعة ، ج 29 ، ص 330 - كتاب الديات - ابواب ديات الاعضاء - باب 26 - ح 2 . ( 2 ) نكت النهاية ، ج 3 ، ص 442 .