4 / 11 / 1378 دوشنبه درس شمارهء ( 170 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسات گذشته آثار افضاء ، از جهت حرمت ابد مورد بررسى قرار گرفت .
در اين جلسه ، ثبوت ديه در صورت افضاء مورد بحث قرار گرفته و به روايات آن اشاره مىگردد . سپس قول نادرى مبنى بر تفصيل بين ثبوت ديه در صورت طلاق و عدم آن در صورت امساك ، مطرح مىشود .
و همچنين مستند اين قول ( يعنى دو روايت صحيحهء بريد و حمران طرح شده و علت نظريه مشهور و كيفيت جمع عرفى ميان دو روايت مزبور ، با روايات اثبات كنندهء ضمان به صورت مطلق مطرح مىگردد و در پايان نظريه مشهور مورد تأييد قرار مىگيرد .
* * *
الف ) ثبوت ديه در صورت افضاء :
1 ) قول مرحوم سيد در عروة به وجوب ديه در افضاء :
« نعم يجب عليه دية الافضاء و هى دية النفس ، ففى الحرة نصف دية الرجل و فى الامة اقل الامرين من قيمتها و دية الحرة »
مرحوم سيد پس از آنكه حرمت ابد را در مسأله افضاء قبول نكردند ، ديه را مطابق ديهء نفس ، لازم مىشمارند .
در اين مسأله به رواياتى استدلال گرديده است كه به بررسى پارهاى از روايات مىپردازيم :