2 / 11 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 168 ) كتاب النكاح / سال دوم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسات گذشته بخش نخست مسأله 2 ، درباره حرمت ابدى يافتن زوجه صغيره در صورت تحقق افضاء با وطى ، به تفصيل بررسى شد و به نتيجهء مقبول مصنف رسيديم در اين جلسه ، بحث درباره موارد صور خاص مسأله ، كه عدم ترتب حرمت در آنها اظهر و اقوى مىباشد ، آغاز مىشود و به ويژه تفصيل مرحوم صاحب جواهر ميان جهل به موضوع و جهل به حكم و نيز استدلال مرحوم آقاى خوئى ره درباره مسأله مورد بحث نقد و بررسى خواهد شد .
* * *
الف ) : توضيح متن مورد بحث از مسأله 3 باب :
1 ) متن مسأله 2 :
" اذا تزوّج صغيرة دواماً او متعته ، و دخل بها قبل اكمالها تسع سنين فافضاها حرمت عليه ابداً على المشهور و هو الاحوط و إن لم تخرج عن زوجيته . و قيل بخروجها عن الزوجيّة ايضاً بل الاحوط حرمتها عليه به مجرد الدخول و ان لم يفضها . و لكنّ الاقوى بقاؤها على الزوجيّة و ان كانت مفضاة و عدم حرمتها عليه ايضاً " .
اين قسمت مسأله در دروس پيشين به تفصيل مورد بحث قرار گرفت و همانند مرحوم مصنف « ره » و مختار ما نيز چنين شد كه با افضاء نه عقد نكاح منفسخ مىشود و نه زوجه حرمت ابد دارد . اينك بحث درباره ادامه مسأله است : " . . .
خصوصاً اذا كان جاهلًا بالموضوع او الحكم او كان صغيراً او مجنوناً او كان بعد اندمال جرحها او طلّقها ثم عقد عليها جديداً . . . "