1 / 3 / 1378 شنبه درس شمارهء ( 108 ) كتاب النكاح / سال اول
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
خلاصهء درس قبل و اين جلسه :
در جلسهء امروز ، نخست توضيح مىدهيم كه مراد مرحوم آقاى خوئى ( ره ) از آيهاى كه براى حرمت استماع صوت لذتبخش زن به آن تمسك كردهاند ، آيهء غض است نه آيهء حفظ فرج ، سپس دربارهء نحوه تخصيص علت صحبت كرده ، چگونگى استفادهء مفهوم را از
« فَيَطْمَعَ الَّذِي فِي قَلْبِهِ مَرَضٌ »
بيان نموده ، عدم تنافى آن را با مبناى پذيرفته شده در عدم تخصيص سنخ الحكم به وسيلهء علّت توضيح مىدهيم ، در ادامه ، به بحث حرمت لمس اجنبى پرداخته ، كلام مرحوم شيخ انصارى ( ره ) را دربارهء اخبار كثيرهء مانعه و توضيح مرحوم آقاى حكيم ( ره ) را در اين مورد و اشكال مرحوم آقاى خوئى ( ره ) را به ايشان نقل كرده ، ضمن بررسى كلام اين بزرگان ، مراد مرحوم شيخ انصارى ( ره ) را خصوص اخبار نهى از مصافحه با زنان وارد ندانسته بلكه روايات تغسيل اموات را دليل مهم بحث خواهيم دانست .
* * *
الف ) دو توضيح در تكميل بحث قبل :
1 ) توضيحى دربارهء مراد مرحوم آقاى خوئى ( ره )
در ذيل كلام مرحوم سيّد ( ره ) كه مىفرمايد « لا بأس بسماع صوت الاجنبية ما لم يكن تلذذ و ريبة » مرحوم آقاى خوئى ( ره ) در رابطه با قيد اخير مىفرمايند : « . . . لما عرفت من دلالة الآية الكريمة على حصر الاستمتاعات الجنسيّة بالزّوجة و ما ملكت يمينه » .
سؤالى كه در اينجا مطرح مىشود ، اين است مراد از آيهء كريمه كه مرحوم آقاى