رجعت زنده نمودهاند ، مىگويند كه پروردگارا ميرانيدى ما را دو مرتبه ، و زنده فرمودى ما را دو مرتبه پس اقرار و اعتراف نموديم ما به گناهان خود ، پس آيا راهى از براى ما به سوى نجات يافتن از عذاب مىباشد و ايضا امام جعفر صادق عليه السّلام فرمودند كه به خصوص رجعت است فرمودهء خداوند كه
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا فَهُمْ يُوزَعُونَ
« 1 » ؛ يعنى و در روزى كه حشر و جمع مىفرماييم ما از هر امّتى فوجى و گروهى را از آن اشخاصى كه تكذيب به آيات و رسل و ائمهء ما مىكردند ، پس ايشان حبس كرده و نگاه داشته مىشوند تا آنكه انتقام از ايشان كشيده شود ، پس راوى عرض نمود كه مردمان گمان مىكنند كه مضمون اين آيه به خصوص در روز قيامت است ، پس فرمودند به طريق انكار كه آيا خداوند در قيامت محشور مىسازد از هر امّتى فوجى و گروهى و سايرين را وامىگذارد نه چنين است ، بلكه مضمون اين آيه در روز رجعت است و آيهاى كه به خصوص روز قيامت است اين آيه است كه
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
« 2 » ؛ يعنى و حشر و جمع مىفرماييم ما مردمان را ، پس باقى نمىگذاريم از ايشان احدى را « 3 » و از اين قبيل آيات قرآنى بسيار است و بعضى از آنها كه دليل اين مطلب است ايضا سابقا در تحفهاى كه سابق بر اين سه تحفه است ذكر آن شد .
و اما احاديث ، پس از آن جمله حديث مشهور نبوى است كه فرمودند : واقع مىشود در اين امت هرچيزى كه واقع شدنى است در امم سابقه به طريق تطابق و بدون تفاوت مثل مطابق بودن تاى نعل با تاى ديگر از نعل و مثل مطابق بودن يك پر تير با پر ديگر آن و محقق است كه در امم سابقه اشخاصى چند رجوع به دنيا نمودهاند بعد از مردن ايشان ، پس لازم است كه در اين امت ايضا اموات و مردهها رجوع به دنيا بنمايند بعد از مردن ايشان ايضا « 4 » و روايت نموده است اصبغ بن نباته آنكه عبد اللّه بن الكوّا
هامش
( 1 ) . نمل : 83 .
( 2 ) . كهف : 47 .
( 3 ) . تفسير القمي ، ج 2 ، ص 36 .
( 4 ) . عيون أخبار الرضا ، ج 2 ، ص 201 و بحار الأنوار ، ج 53 ، ص 59 ، ح 45 .