تحفه : [ 27 ] ، [ اثبات حقانيت رجعت و صفات و فلسفه آن ]
بدانكه رجعت كه عبارت است از رجوع نمودن اموات به سوى دار دنيا در زمان ظهور نمودن آن جناب حق و صدق است و از اعتقادات طايفهء اماميه و از ضروريّات مذهب ايشان است و آيات قرآن و احاديث رسول و ائمهء هدى عليهم السّلام به آن ناطق و گويا است . امّا آيات ، پس از آن جمله فرمودهء خداوند است كه
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ
« 1 » ؛ يعنى به درستى كه ما هرآينه نصرت مىدهيم و يارى مىنماييم رسولان خود را و آنچنان اشخاصى كه ايمان آوردهاند با ايشان هم در حيات و زندگى دنيا و هم در روزى كه مىايستند شاهدان و پيغمبران از براى شهادت دادن بر خوبى و بدى مردمان كه مراد روز قيامت است و امام محمّد باقر عليه السّلام فرمودند كه به خدا قسم كه مراد خداوند از نصرت دادن بر رسل و مؤمنين در حيات دنيا در زمان رجعت است . بعد فرمودند كه آيا تو ندانستى كه رسل و ائمّه بسيارى از دست قوم خود كشته شدند و نصرت كرده نشدند ، پس بايد كه آنها در ايّام رجعت رجوع به دنيا بنمايند و نصرت كرده بشوند و از آن جمله تتمّهء همين حديث است كه فرمودند كه به خصوص قضيّه امر رجعت است « 2 » ايضا فرموده خداوند كه
وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
* يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ
* إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَ نُمِيتُ وَ إِلَيْنَا الْمَصِيرُ
* يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِراعاً ذلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنا يَسِيرٌ
* نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَقُولُونَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخافُ وَعِيدِ
« 3 » ؛ يعنى و استماع بفرما و بشنو اى پيغمبر حكايت و قضيّهء روزى را كه ندا مىكند منادى از مكان نزديكى و بعد روزى را كه مىشنوند مردمان صيحه را به طريق حق و آشكارا ، مراد از ندا و صيحه همان ندا و صيحهاى است كه سابقا در بيان علامات ظهور ذكر شد . بعد فرمودند كه آن روز ، روز خروج و بيرون آمدن اموات و مردهها است به درستى كه ما ايشان را زنده مىنماييم و
هامش
( 1 ) . غافر : 51 .
( 2 ) . تفسير القمي ، ج 2 ، ص 258 و بحار الأنوار ، ج 11 ، ص 27 ، ح 15 .
( 3 ) . ق : 41 - 45 .