باز مىميرانيم و به سوى ما است بازگشت ايشان در روزى كه شكافته مىشود از ايشان زمين به طريق سرعت و آن روز وقت حشر و جمع نمودن ما است ايشان را آنچنان حشرى كه بر ما سهل و آسان است بعد از آن تسلّى پيغمبر 6 را داده فرمودند كه ما مىدانيم آنچه را ايشان مىگويند و ردّ و انكار بر تو مىنمايند و لكن نيستى تو بر ايشان مسلّط و ما تو را محصّل بر ايشان قرار نداديم بلكه شغل تو تبليغ دعوت و اخبار نمودن و متذكر ساختن است ، پس متذكّر نما به اين قرآن هركس را كه مىترسد از وعيد من .
و ايضا از آن امام عليه السّلام مروى است كه فرمودند كه اين آيه ايضا به خصوص امر رجعت است « 1 » كه
إِنَّ اللَّهَ اشْتَرى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنْفُسَهُمْ وَ أَمْوالَهُمْ بِأَنَّ لَهُمُ الْجَنَّةَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيَقْتُلُونَ وَ يُقْتَلُونَ وَعْداً عَلَيْهِ حَقًّا
« 2 » ؛ يعنى به درستى كه خداوند خريده است از مؤمنين جانها و مالهاى ايشان را به ثمن آنكه از براى ايشان بهشت باشد و مقاتله مىنمايند آن مؤمنين در راه خداوند ، پس مىكشند و كشته مىشوند و اين وعدهاى است بر خداوند حقّ و صدق و بايد كه بشود و بعد آن حضرت فرمودند كه هركس كه كشته شده است از مؤمنين رجوع داده مىشود در زمان رجعت تا آنكه بميرد و هركس كه مرده است رجوع داده مىشود تا آنكه كشته بشود و بعد فرمودند به راوى حديث كه اين قدرت خداوند است و انكار قدرت خداوند را منما و ايضا فرمودند كه به خصوص امر رجعت است اين آيه « 3 » كه
وَ حَرامٌ عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ
« 4 » ؛ يعنى و حرام است بر اهل قريهاى كه ما بر آنها غضب نموديم و آنها را هلاك نموديم كه در رجعت رجوع بنمايند بلكه به درستى كه ايشان رجوع نمىنمايند و بعد آن حضرت فرمودند كه اين آيه از اعظم ادلّه است بر حقيقت رجعت به جهت آنكه احدى از مسلمين و آنها كه قايل به معاد شدهاند انكار نكرده است و همگى اتّفاق دارند كه تمام و جميع مردمان در قيامت رجوع مىنمايند خواه آنها كه به عذاب و
هامش
( 1 ) . تفسير القمي ، ج 2 ، ص 327 .
( 2 ) . توبه : 111 .
( 3 ) . تفسير القمي ، ج 2 ، ص 76 .
( 4 ) . أنبياء : 95 .