از براى آن زمين و مرتفع مىشود هر پستى و منخفض مىگردد هر بلندى و تمام روى زمين در نزد آن به منزلهء كف دست اين كس است در نزد اين كس و ظاهر مىگردد از براى او ، آنچه در جوف زمين است از كنوز و معادن و سنّ شريف آن جناب سنّ شيوخ است و لكن در منظر مثل جوانان است و هركس كه او را مىبيند او را ابن اربعين مىپندارد و پير نگرديده است و نمىگردد به مرور ايّام و ليالى « 1 » قوىّ البدن است به مرتبهاى كه اگر دست دراز بنمايد به سوى عظيمتر درختى كه در روى زمين است هرآينه او را از ريشه بيرون مىآورد و اگر در ما بين جبال و كوهها فرياد بزند هر آينه كوهها مندكدك مىگردد و از هم مىپاشد و سايه ندارد و با او عصاى حضرت موسى و خاتم حضرت سليمان است و سلطنت آن عامّه و عالمگير است و نزول مىفرمايد حضرت عيسى عليه السّلام و اقتدا مىفرمايد به آن جناب . بلى ،
هركه بدين جمال و فرّ سوى چمن گذر كند * سوسن و سرو و گل به او جمله شوند مقتدى
و شبيه است به حضرت عيسى بن مريم عليه السّلام در خلق و خلق و سيما و هيأت و از حديث كعب الاحبار استفاده شده است كه مراد از عيسى بن مريم در اين موضع جناب امير عليه السّلام است ؛ چونكه آن حضرت را در آيهء
وَ لَمَّا ضُرِبَ ابْنُ مَرْيَمَ مَثَلًا إِذا قَوْمُكَ مِنْهُ يَصِدُّونَ
« 2 » به عيسى بن مريم عليه السّلام تشبيه نمودهاند « 3 » و پر مىفرمايد خداوند زمين را به واسطهء آن جناب از عدل ، همچنانكه پر شده بود از ظلم و جور و در روى زمين خرابه نمىباشد مگر آنكه معمور مىشود و مشرك و منكرى نمىباشد مگر آنكه مكروه مىدارد خروج آن را و ذليل و مقهور مىگردد حتى اينكه فرضا اگر كافر و مشركى در جوف صخره و سنگى باشد هرآينه آن سنگ ندا مىكند كه اى مؤمن در جوف من كافرى است مرا بشكن و او را بكش و آيهء
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدى وَ دِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ
« 4 » كه تنزيل آن به خصوص ظهور نبوّت بود و
هامش
( 1 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 652 ، ح 12 .
( 2 ) . زخرف : 57 .
( 3 ) . منهج الصادقين ، ج 4 ، ص 251 .
( 4 ) . توبه : 33 .