مُؤْمِنِينَ
« 1 » و فرمودهء جناب پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و سلّم كه « انا من العرب و العرب ليس منّى » « 2 » ايضا كفايت و بيان شرافت و سعادت ايشان و شقاوت غير ايشان مىكند .
حلّهباف بوستان شد باد نوروزى دگر * باغ از آن جنّت صفت گشت و زمين گردون اثر
و اما اصحاب و شيعيان آن جناب كه غير از اين سيصد و سيزده نفر مذكور مىباشند و در وقت ظهور از براى بيعت و نصرت به آن جناب مع و ملحق مىشوند ، پس عدد ايشان در اول الامر ده هزار است و هركدام كه در وقت صبح از خوابگاه خود برمىخيزند مىآيند و در زير سر خود صحيفهاى كه بر آن نوشتهاند « طاعة معروفة » « 3 » و به اين علامت مطّلع بر ظهور آن جناب عليه السّلام مىشوند و به طريق طىّ الارض از اطراف روى به مكّه مىآورند و به آن جناب ملحق مىشوند و آن جناب دست مبارك خود بر سر همگى مىگذارد و دل آنها را قوىتر از فولاد مىگرداند و قوّت و عقل هريك از آنها به قدر چهل نفر از اقويا و عقلا مىگردد و خبر خروج و ظهور آن جناب به اهل قبور مىرسد و يكديگر را زيارت مىكنند و تهنيت و مبارك باد بههم مىدهند و در مكّه كه خروج فرمودند بر منبر بالا مىروند و مردمان را دعوت به نفس و به حق خود مىنمايند و بيعت با ايشان به اينطور مىنمايند كه سلوك بفرمايد در ميان ايشان در حقّ النّاس و معامله با مردمان به مقتضاى استحقاق ايشان و به مقتضاى علم خود و در مثل نماز و روزه و ساير حقوق اللّه به مقتضاى سيرت و سلوك رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم ، پس اول كسى كه با آن جناب بيعت مىنمايد جبرئيل است در هيأت و صورت مرغ سفيدى است بعد از آن يك پاى خود را بر بيت اللّه الحرام مىگذارد و پاى ديگر را بر بيت المقدس و به آواز خوشى كه تمام خلايق مىشنوند ندا مىفرمايد كه
أَتى أَمْرُ اللَّهِ فَلا تَسْتَعْجِلُوهُ
« 4 » و بعد از آن سيصد و سيزده نفر بيعت مىكنند و بعد از ايشان ساير تبعه و مؤمنين و بعد چند روزى در مكه مكث مىفرمايند بعد از آن روانه مىشوند به سوى
هامش
( 1 ) . شعراء : 198 و 199 .
( 2 ) . كمال الدين ، ج 2 ، ص 654 ، ح 22 و بحار الأنوار ، ج 52 ، ص 324 ، ح 35 .
( 3 ) . همان .
( 4 ) . نحل : 1 .