را و باش در خانه مثل پلاسى از پلاسهاى آنكه در يك گوشه افتاده است و ساكن باش و آرام داشته باش مادام كه ساكن و آرامدار است شب و روز ، پس هرگاه خبر به تو رسيد كه سفيانى خروج نموده است ، پس بيا به سوى ما و هرچند كه پياده و به پاى خود بيايى و اين تحديد فرمودن مر غايت خانهنشينى را اشاره به آن است كه در خانهء خود بنشين تا وقتى كه ظهور دولت حق بشود ؛ چونكه خروج سفيانى متصل است به زمان ظهور حق و از امرهاى محتوم است و لا محاله بايد واقع بشود و فرمودن آنكه هرچند كه پياده بيايى اشاره به آن است كه در آن وقت فساد و فتنه نمىباشد كه اين كس به واسطهء آن محتاج به اسباب و تعارفات زمانه باشد و عالم ، عالم امن و امان است و كسى را با كسى كارى نمىباشد .
و مخفى نماناد كه بعضى از علما كه در عقب مردمان افتادهاند و سعى در ارشاد ايشان مىنمايند يا آنكه رياست و ساير اغراض دنيويه ايشان را بر اين امر واداشته است و يا آنكه از اهل دانش و بينش نيستند و استحضار از احوال اهل زمان و از تكليف خود ندارند ؛ چونكه به مقتضاى عقل و نقل و حسّ و مشاهده معلوم گرديد كه هدايت يافتن مردمان به سوى حق و از طريقهء جاهليّت خود برگشتن ، قبل از ظهور دولت حق از ممتنعات و محالات است ؛ يا آنكه تكليف علما اوّلا و قبل از زمان ظهور فساد و غلبه جهل ايضا دعوت نمودن مردمان و ارشاد نمودن ايشان نبوده است و نيست چنانكه سابقا اشاره به آن شد مگر آنكه بعد از ميل نمودن مردمان به سوى ايشان و استرشاد نمودن از ايشان اگر قابليّت قبول در ايشان ببينند هرآينه لازم است كه آنها را راهنمايى بنمايند و بخل به حق و كتمان ما انزل اللّه ننمايند و الّا فلا و جناب امام زين العابدين عليه السّلام فرمودند كه « و اللّه لا يخرج واحد منّا قبل خروج القائم الّا كان مثله مثل فرح طار من و كره قبل ان يستوى جناحاه فاخذه الصّبيان فعبثوا به » « 1 » . يعنى به خدا سوگند كه بيرون نمىآيد يك نفر از ما از جهت دعوت نمودن مردمان پيش از خروج و ظهور قائم كه مراد حضرت صاحب العصر و الزمان عليه السّلام است مگر آنكه بوده است مثل آن
هامش
( 1 ) . روضهء كافى ، ج 8 ، ص 220 و 382 .