بشود منكرات و بلند شود در مسجدها صوتها و آوازها و بگردانند دنيا را در بالاى سرها و علم را در زير قدمها و دروغ ، گفتوگوى شما باشد و غيبت نمودن ، ميوه و فاكهه شما باشد و حرام ، كسب و غنيمت شما باشد و رحم ننمايد كبير بر صغير و احترام ننمايد صغير ، كبير را . پس در اين وقت نازل مىشود لعنت خداوند بر شما و گردانيده مىشود بلاى شما در ما بين خود شما و باقى مىماند دين در ما بين شما به همان گفتن به زبانها ، پس هرگاه بههم رسيد در شما اين خصلتها ، پس انتظار بكشيد آمدن باد سرخى يا واقع شدن مسخى يا باريدن سنگريزه را .
و تصديق و شاهد اين كلام در قرآن خداوند است كه فرموده است :
قُلْ هُوَ الْقادِرُ عَلى أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عَذاباً مِنْ فَوْقِكُمْ أَوْ مِنْ تَحْتِ أَرْجُلِكُمْ أَوْ يَلْبِسَكُمْ شِيَعاً وَ يُذِيقَ بَعْضَكُمْ بَأْسَ بَعْضٍ انْظُرْ كَيْفَ نُصَرِّفُ الْآياتِ لَعَلَّهُمْ يَفْقَهُونَ
« 1 » ؛ يعنى بفرما اى پيغمبر كه خداوند قادر است بر اينكه بفرستد بر شما عذابى را از بالاى سر شما ؛ يا از زير پاى شما ؛ يا اينكه عارض بسازد بر شما تفرّق و جدا شدن از يكدگر و عداوت باهم نمودن و بچشاند به اين سبب به بعض شما ناخوشى و بدى بعض شما را و نظر و تأمّل فرما كه چگونه بيان مىفرماييم ما آيات و علامات را ، شايد كه بندگان بفهمند و به هوش بيايند ، پس جمعى از اصحاب سئوال نمودند كه در چه زمان اين حوادث رخ مىدهد و واقع مىشود ؟
پس فرمودند : در وقت تأخير انداختن صلاة و اتيان نمودن به شهوات و آشاميدن قهوات و فحش دادن به آباء و امّهات و وقتى كه مىبينيد كه حرام را كسب و غنيمت مىدانند و زكات دادن را خسارت و غرامت مىپندارند و طاعت مىنمايد مرد زن خود را و جور و جفا مىنمايد همسايهء خود را و قطع مىنمايد رحم خود را و مىرود رحم بزرگان و اكابر و كم مىشود حياى كوچكها و اصاغر و بلند و محكم مىنمايند بنيان و عمارتها را و ظلم مىنمايند مر كنيزان و غلامان را و شهادت مىدهند به مقتضاى هواى نفوس و حكم مىكنند به جور و فسوق و فحش مىدهد مرد پدر خود را و حسد مىبرد برادر خود را و شركا با يكديگر خيانت مىنمايند و كم مىشود وفا
هامش
( 1 ) . أنعام : 65 .