عالم تبريزى
از سخنوران سدهء 11 و از شاگردان ميرزا صايب بوده . از اوست :
چه يارى بهتر از كردار نيكانديش مىخواهى * چه صنعى بهتر از حسن سلوك خويش مىخواهى
( دانشمندان آذربايجان ، ص 253 )
عبد الله تبريزى
خواجه مير عبد الله ملقب به « شكرين قلم » فرزند خواجه مير على خطاط معروف سدهء نهم هجرى قمرى است كه واضع خط نستعليق بود عبد الله در زمان حيات پدرش پس از تحصيل حكمت و عرفان نزد وى به فراگرفتن خط پرداخت و در فن خود چنان مهارت پيدا كرد كه نامش در آذربايجان و خراسان و تركستان ورد زبانها شد و شيفتگان اين هنر براى استفاده به مكتبش روى آوردند . حكيم جعفر هراتى و مولانا اظهر از جملهء شاگردان او بودند از تذكرهنويسان متقدم ، قاضى مير احمد ، نام او را عبيد الله قيد كرده و از متأخران :
« سپهر » تاريخ درگذشتن را 860 ضبط نموده و شادروان دكتر بيانى صحت اين نوشتهها را چندان محرز ندانسته است . مؤلف دانشمند « فرهنگ سخنوران » هم در اثر خطاى تذكرهنويسان او را از سخنوران و خوشنويسان سدهء 12 معرفى كرده است .
مير عبد الله شعر نيز مىسرود صورت قطعهيى است كه او به وزير وقت خود نوشته است :
اى وزيرى كه فلك حلقهبهگوش در توست * خود فلك را چه درى بهتر از اين مىبايد
پرتو راى تو را ديد خرد گفت مرا * چه مباركسحرى بهتر از اين مىبايد
توأمان چون ز غلامان كمربستهء توست * بر ميانش كمرى بهتر از اين مىبايد