خواست تا جلوه دهد ، وصف تو طاوس ضمير * ليكنش بالوپرى بهتر از اين مىبايد
صاحبا خاطر وقاد قدر قدرت تو * با دعاگو قدرى بهتر از اين مىبايد
( امتحان الفضلا ، ج 1 ، ص 53 - 60 - پيدايش خط و خطاطان ، ص 179 - 180 - آثار و احوال خوشنويسان ، ج 2 ، ص 352 - تاريخ تذكرههاى فارسى ، ج 2 ، ص 601 )
عبدى تبريزى
در سدهء 10 ه . ق . مىزيست و به نوشتهء سام ميرزا مردى ديوانهصفت بود . از اوست :
آن آه آتشين كه بود در جگر مرا * هر لحظه سوزد آه به نوعى دگر مرا
( تحفهء سامى ، ص 369 - دانشمندان آذربايجان ، ص 268 )
عتيقى تبريزى
جلال الدّين محمد عتيقى فرزند قطب الدّين از دانشمندان و سخنوران اواخر سدهء هفتم و اوايل سدهء هشتم هجرى قمرى است « 1 » . به انواع علوم و فضائل و كمال آراسته ، فصاحت و بلاغتش بسيار رفيع و در وقت خود مرجع اكابر بود . گويند نسبش به برادر شيخ شهاب الدّين محمود تبريزى مىرسد « 2 » ، اولاد جلال الدّين هميشه معزز و محترم بوده و مناصب عالى
هامش
( 1 ) - آقاى سلطان القرايى مصحح فقيد روضات الجنان در حاشيهء ص 356 اين كتاب مىنويسد : در نسخهء 1 - اسعد افندى در دو موضع نام وى « جلال الدّين عبد الحميد عتيقى » ذكر شده است . در مطاوى احوال رشيد الدّين فضل الله همدانى از روضهء پنجم در تمام نسخ كتاب بدون اختلاف : « جلال الدّين محمد عتيقى » است ، معلوم نشد كدام درست است و نام صحيحش محمد است يا عبد الحميد يا از عتيقيان محمد شخص ديگر است . صاحب ترجمه از كسانى است كه بر « توضيحات رشيديه » تقريظ نوشته در آخر تقريظ مىنويسد « كتبه احفر خلق الله و افقرهم الى عفوه جلال العتيقى احسن الله عاقبته بمنه و جوده و كرمه » .
( 2 ) - نسب عتيقيان تبريز در بياض مؤلف روضات الجنان چنين ذكر شده است : نظام الدّين بن الحميد بن كمال الدّين عتيق بن شرف الدّين عبد الله بن نظام الدّين عبدك بن الخواجا عدة الدّين محمد بن شرف الدّين عبد الله بن كمال الدّين عتيق بن نظام الدّين عبد اللطيف بن بيربدل بن بير فرج بن شهاب الدّين محمود تبريزى بن عبد اللطيف بن الشيخ عماد الدّين محمد بن الشيخ على بن الشيخ يحيى بن الشيخ محمد بن الشيخ شهاب الدّين السهروردى بن عبد الله بن محمد المعروف بعمويه بن عبد الله بن سعد بن حسين بن عاصم بن نصر بن قاسم بن محمد بن عبد الله بن عبد الرحمن بن قاسم بن محمد بن ابى بكر بن ابى قحافة » ( روضات الجنان ، ج 1 ، ص 565 ) .