تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 502

مساهمون:

ص٥٠٢

صوفى تبريزى

محمد صالح متخلص به « صوفى » از سخنوران روزگار شاه‌عباس دوم است محمد عارف شيرازى صاحب تذكرهء لطائف الخيال « 1 » ( مؤلفهء 1076 - 1078 ) اين بيت را به نام او ثبت كرده است :
اى عزيزان گر صداى بال مرغى بشنويد * مرغ روح ماست در پرواز بر گرد شما
( لطائف الخيال ( نسخهء عكسى ) - دانشمندان آذربايجان ، ص 217 )

صوفى تبريزى

مير محمد على از بذله‌سنجان تبريز بود . از اوست :
بس‌كه از پيكان ناز او مشبك شد تنم * سايه‌ام از رهگذارش همچو دام افتد به خاك
( روز روشن ، ص 398 - دانشمندان آذربايجان ، ص 237 )

صهباى تبريزى

ميرزا عبد الغفار از سخنوران نيمهء اول سدهء دوازدهم هجرى قمرى است . قانع تتوى او را از نجباى تبريز معرفى كرده و نوشته است كه همراه نواب رضى محمد خان در بلده آمد به تمام حرمت بسر مىبرد ، به مناصب و خدمات عمده و فوجداريهاى پرگنات معيشت مىكرد نسبت دامادى با ديوان فضائل على خان درست كرد و همين‌جا اواخر عهد نواب سيف اللّه خان ( 1137 - 1142 ه . ق ) از صهباى كل من عليها فان نوش كرد و رخ در نقاب خاك كشيد . از اوست :
هامش
( 1 ) - مرحوم تربيت در چند مورد از جمله ( ص 166 ، ص 192 دانشمندان آذربايجان و ذيل همين صوفى تبريزى ) به خطا « بقايى تفرشى » را مؤلف لطائف الخيال معرفى كرده است . براى اطلاع بيشتر رجوع شود به تاريخ تذكره‌ها ، ج 2 ، ص 620 .