تا چند دلا به نفس مزدور شوى * خواهم ز لباس عاريت عور شوى
خود را به شرار آتش عشق بسوز * تا شعله مثال سربهسر نور شوى
( تحفهء سامى ، ص 317 - تذكرهء ميخانه ، ص 900 - 901 - دانشمندان آذربايجان ، ص 230 - 231 )
صفوت تبريزى
محمد على صفوت در سال 1259 شمسى مطابق 1298 هجرى قمرى در شهر تبريز تولد يافت پدرش شيخ محمّد حسن از وعاظ معروف اين شهر بود . وى علوم ادبيّه و عربيه و فقه و اصول و منطق و حكمت را از محضر علماء و دانشمندانى چون سيد على يزدى و ميرزا على لنكرانى و ميرزا نصير قرهباغى و آقا ضياء عراقى و سيد ابو الحسن اصفهانى و سيد كاظم عصّار فراگرفت و ازآنپس وارد خدمات فرهنگى گرديد و سالها به كار آموزش و پرورش مشغول بود و از سال 1327 شمسى پس از چهل سال فعاليتهاى فرهنگى مجاورت شهر قم را برگزيد و اوقاتش در اين شهر بتأليف آثار ادبى و اخلاقى و تاريخى مىگذشت . تا به سال 1335 شمسى . به رحمت ايزدى پيوست .
صفوت شعر تركى و فارسى و عربى مىسرود و آثار چاپشدهاش بدين قرار است :
1 - منابع الحكم 2 - دانش و پرورش 3 - شرح حال محمد بن زكرياى رازى 4 - ماء معين يا مباحث دين بضميمهء يادگار قم 5 - كلمات عليه و گوهر دانش 6 - دستهگل 7 - گلوبلبل 8 - تاريخ فرهنگ آذربايجان 9 - مرآة الاعتبار 10 - داستان دوستان 11 - نعم الرفيق 12 - اثر هزار و يك سخنور 13 - چهارده معصوم ( دو جلد ) 14 - ميزان الانسان ( دو جلد ) 15 - تربيت در اسلام .
آثار خطى او :
1 - خريطة الفصوص دو جلد ( اين كتاب را بكتابخانهء مجلس تقديم كرده است ) 2 - شرح حال شيخ محمد خيابانى 3 - بيست مقاله يا آه و ناله 4 - ملحقات اثر هزار و يك سخنور .