فيروزكوهى از ساير احفاد او نيز نام بردهاند .
از اساتيد صايب حكيم ركناى كاشى و حكيم شفايى و از مشاهير شاگردان او مير عبد العالى متخلص به نجات و ملا محمد سعيد اشرف مازندرانى ، سعد الدّين محمد راقم مشهدى ، داراب بيگ جويا ، ميرزا محسن تأثير ، محمد افضل سرخوش قابل ذكرند .
آثار او :
ديوانش در لكهنو به سالهاى 1901 م ، 1906 م ، 1919 م ، 1324 ق ، در 719 ص و در بمبئى به سال 1912 م . و در تهران به سال 1333 ش . به اهتمام اميرى فيروزكوهى در 839 صفحه چاپ شده است .
همچنين به سال 1345 ش ، با مقدمهء مفصل اميرى فيروزكوهى از طرف انجمن آثار ملى تهران به قطع وزيرى در 119 + 966 صفحه به چاپ رسيده است ( فهرست كتابهاى چاپى ، ص 1542 ) .
آخرين چاپ منقح و مفصل آن به اهتمام آقاى محمد قهرمان در شش جلد صورت پذيرفته است . آقاى گلچين معانى هم فرهنگ اشعار صايب را تنظيم كرده و آن بوسيلهء مؤسسهء مطالعات و تحقيقات فرهنگى به سال 1365 ش . بچاپ رسيده است .
نسخههاى خطى ديوان او در كتابخانههاى دانشگاه تهران ، ملى تبريز ، ملى تهران ، سپهسالار ( سابق ) ، آستان قدس رضوى ، ملك ، و . . . هست .
و در خارج از كشور در كتابخانههاى : استانبول ، موصل ، بنگال ، قاهره ، كيمبريج ، موزهء بريتانيا ، و نجف ، آصفيهء دكن ، هاروارد ، و موزهء ملى پاكستان بهشمارهء 2 / 266 - 1958 هست و همين نسخه است كه در اكتبر 1971 م ، به چاپ رسيد . براى اطلاع از مشخصات ساير نسخ خطى ديوان او رجوع شود به ( فهرست نسخههاى خطى ، ج 3 ، ص 2391 - 2395 ) .
بياض صايب : جنگى است قريب 25 هزار بيت مشتمل بر مطالع غزليات و منتخبات اشعار خود او و زبدهء سخنان 800 تن از سخنوران معروف از متقدمين و متاخرين و معاصرينش .
صايب سرودههايى از ديوان خود انتخاب كرده و به هريك نامى نهاده است به شرح زير :
مرآة الجمال : مشتمل بر اشعارى است كه در وصف سرتاپاى محبوب گفته و نسخى از آن در مجموعات مدرسهء عالى سپهسالار ( سابق ) هست .