وفات يافت - 1081 ) را آوردهاند .
ملا محمد سعيد متخلص به اشرف فرزند محمد صالح مازندرانى كه در شاعرى از شاگردان صايب و در خوشنويسى از شاگردان عبد الرشيد ديلمى بوده است قطعهء مفصلى در فوت آن دو بزرگوار ساخته كه تيمنا قسمتى از آن نقل مىشود :
كرده بود ايزد عنايت خوشنويس و شاعرى * كز وجود هر دو كردى افتخار ايام ما
بود اسم و رسم آن عبد الرشيد ديلمى * بود نام اين على بيگ و تخلص صايبا
آن پسر همشيرهء سيد عماد خوشنويس * اين برادرزادهء شمس الحق شيرينادا
شهر قزوين است از اقبال آن دار الكمال * كشور تبريز بود از نسبت اين عرشسا
هر دو بودندى به هم چون صورت و معنى قرين * هر دو بودندى به هم چون لفظ و مضمون آشنا
اتفاقا هر دو در يك سال باهم متفق * رخت بربستند از اينجا ، جانب دار البقا
روى با من كرد و گفت اشرف بگو تاريخ آن * چون تو را بودند ايشان اوستاد و پيشوا
گفتم از ارشاد پير عقل در تاريخ آن * ( بود باهم مردن آقا رشيد و صايبا )
1081
و برخى اين رباعى منسوب به ملا محمد رفيع واعظ قزوينى را كه سال 1087 از آن استخراج مىشود آوردهاند :
شد « صايب » از اين جهان ويران صد حيف * ز آن درّ ثمين بحر عرفان صد حيف
گفتند به ناله بلبلان تاريخش * ( اى حيف ز آن هزاردستان صد حيف )
1087