شوقى تبريزى
عبد الحسين متخلّص به « شوقى » فرزند خداوردى فرزند عبد الرسول وزير دنبلى تبريزى مستوفى زمان فتح على شاه و محمد شاه قاجار است .
كليات او : به خط نستعليق خود شاعر به تاريخ تحرير 1238 - 1248 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران بهشمارهء 2988 هست .
در صفحات 270 ، 271 ، 318 اين كليات « شرح چند غزل حافظ » نيز آمده است و ساير مطالب آن به شرح زير است :
مثنوى ( از صفحهء 1 - 14 ) غزل به ترتيب الفبائى قوافى ( از صفحه 15 - 88 ) رباعى ( از صفحهء 89 - 92 ) و مضحكات به نثر ( از صفحهء 92 - 111 ) . منشآت به نظم و نثر و حكايات و مطالب اخلاقى و عرفانى ( از صفحهء 113 - 306 ) .
« عبرت العاشقين » در هفت باب ( از صفحهء 306 - 318 ) از صفحهء 318 - 387 آن « نزهة الارواح » ميرحسينى و رقعهء ميرزا عبد الوهاب آمده است .
آغاز كليات :
شبى خفته بودم در آغوش يار * سرآسوده از زحمت روزگار
انجام : امت را در آن قيام نمايند هى حتى مطلع الفجر .
آغاز عبرت العاشقين : چنين گويد . . . عبد الحسين بن مرحوم خداوردى بن عبد الرسول بنا بر كثرت مشقت . . .
انجام : قطع به پايان مىنموده . . .
( فهرست دانشگاه ، ج 10 ، ص 11913 - 1914 - فهرست نسخههاى خطى ، ج 3 ، ص 1875 )