تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 314

مساهمون:

ص٣١٤
به غير از تخلص و زمان زندگى وجه اشتراك ديگرى به نظر مىرسيد اين دو شاعر نيز تحت عنوان واحدى ذكر مىشد . ( تحفهء سامى ، ص 261 - مجمع الخواص ، ص 288 - تذكرهء حسينى ، ص 103 - 104 - آتشكدهء آذر ، ص 113 - رياض الجنة ، ص 821 - شمع انجمن ، ص 129 - صبح گلشن ، ص 319 - قاموس الاعلام ، ج 3 ، ص 1966 ، ج 5 ، ص 3417 - دانشمندان آذربايجان ، ص 119 - 120 ، 300 - فرهنگ سخنوران )

حقيقى تركمان

ابو المظفر جهان شاه پسر قرايوسف از ملوك قراقويونلو است به سال 841 به سلطنت رسيد و به سال 872 هجرى قمرى در جنگ با اوزون حسن سرسلسلهء آق‌قويونلو در 72 سالگى كشته شد و جسد او را به تبريز آوردند و در عمارت مظفريه : مسجد كبود « 1 » دفن كردند . درويش حسين كربلايى دربارهء اين مسجد و منضمات آن چنين مىنويسد : « عمارتى است در كمال لطافت و نيكويى موسوم به مظفريّه از مآثر ابو المظفر جهان شاه پادشاه بن قرايوسف بن توره‌مش خان بن بيرام خواجهء تركمان و اين طبقه را قراقويونلو و بارانى نيز گويند . گوييا اين عمارت به سعى و اهتمام حرم محترم وى خاتون جان بيگم . . . بنا شده و مشار اليها بسيار خيّره و صالحه و عفيفه بوده ، در همان بقعه مدفون است و ميرزا جهان شاه كه « حقيقى » تخلص كردى و پادشاه عظيم‌الشان بود در دوازدهم شهر ربيع الاول سنهء 872 ه . ق . به دست حسن پادشاه كشته گشت با اكثر اولاد در آن مقبره مدفونند » ج 1 ، ص 524 . اين پادشاه از شعر و شاعرى بهرهء كافى داشت و همان‌طورىكه اشاره شد « حقيقى » تخلص مىكرد . نوشته‌اند كه وقتى ديوان اشعارش را به مولانا جامى فرستاد و جامى در توصيف آن چنين نوشت :
همايون كتابى چو درجى ز دُر * رسيد از گهرهاى تحقيق پر در او هم غزل درج هم مثنوى * ز اسرار صورى و هم معنوى
هامش
( 1 ) - براى اطلاع بيشتر از تاريخچهء اين مسجد و وضع كنونى آن رجوع شود به تاريخ و جغرافياى دارالسلطنهء تبريز ( نادر ميرزا ) - مقالهء مرحوم حاجى حسين نخجوانى در نشريهء دانشكدهء ادبيات تبريز ، ج 1 ، ش 3 - نقشها و نگاشته‌هاى مسجد كبود تأليف سيد جمال ترابى طباطبايى - راهنماى آثار تاريخى آذربايجان شرقى تأليف اسماعيل ديباج - آثار باستانى آذربايجان تأليف كارنگ .