حالى آذربايجانى
از جمله شعراى آذربايجان است طبعش خصوصا در غزل هموار و نيكو و نظرش در طرز اختلاط متوضع و خوشخو . به سال 1001 به كاشان رفته نزد اسد خان فرزند حكيم ابو الفتح تبريزى معروف به حكيم كوچك آرام يافت صاحب خلاصة الاشعار قسمتى از قصيده و غزليات و رباعيات او را انتخاب كرده . يوسف على خان اين بيت را بنام وى نوشته است :
به خاك من بنويس اى رفيق اين معنى * كه بخت هركه بيفتد دگر نكو نشود
به بىكسى تو ميرم كه گر تو گم گردى * كسى ز بهر تو « حالى » بجستجو نشود
( دانشمندان آذربايجان ص 111 )
حجاب تبريزى
از سخنوران نيمهء اول سدهء 12 هجرى قمرى تبريز است معاصرش آذر بيگدلى از او چنين ياد مىكند : « اسم شريفش ميرزا ابو تراب اصلش از سادات تبارزهء ساكن عباسآباد اصفهان ، صحبتش اتفاق افتاد به مراتب علمى مربوط و گاهى نيز شعر مىگفته از اوست :
زين پيش گردون در شير من خون * مىكرد ، و اكنون در بادهام آب »
ولى اغلب تذكرهنويسان بعد از « آذر » ظاهرا به علت طول اقامتش در اصفهان ، اصفهانيش دانستهاند .
( آتشكدهء آذر ، ص 386 - سفينهء محمود ، ص 249 - نگارستان دارا ، ص 177 - روز روشن ، ص 166 - قاموس الاعلام ، ج 3 ، ص 1928 - دانشمندان آذربايجان ، ص 112 - فرهنگ سخنوران )
حريرى تبريزى
دكتر على اصغر حريرى فرزند حاج على از خاندان حريرى آذربايجان بسال 1324 ( ه . ق . ) در تبريز متولد شد . پس از تحصيلات مقدماتى ، در تهران به ادامه تحصيل در