ابو الهادى تبريزى
از سخنوران پيرامون سدهء 11 ه . ق . تبريز است از اوست :
ز پيام من جوابى نشنيد قاصد از وى * دهدم به اين تسلى كه نديدهام هنوزش
* * *
ندانم با كه دارى وعدهيى كز انتظار امشب * به وقت حرف چشمى با من و چشمى به ره دارى
ميان خوبرويان چون برآرى سر ، كه گويندت * ز دستت برنمىآيد كه يك عاشق نگهدارى
( روز روشن ، ص 27 - دانشمندان آذربايجان ، ص 29 - الذريعة ، ج 9 ، ص 52 )
اثر تبريزى
در سفينهء اسحاق بيگ عذرى متوفى در 1185 ق . ( برادر آذر صاحب آتشكده ) اين بيت به نام او ثبت شده است :
هست صد منت به جان از غيبت بدگو مرا * چون به اين تقريب مىآرد به ياد او مرا
( دانشمندان آذربايجان ، ص 30 - الذريعة ، ج 9 ، ص 53 )
احسن تبريزى
ميرزا احسن اللّه فرزند خواجه ابو الحسن تبريزى وزير جهان شاه و از شعراى سدهء يازدهم هجرى قمرى است .
( رياض الشعراء ، برگ 29 )