ميرزا ابراهيم فرزند عبد الجليل وزير تبريزى از منشيان قائممقام و در مراحل كسب كمالات معنوى از جملهء شاگردان شيخ احمد احسايى و سيد كاظم رشتى بوده است وى به زبان فارسى و عربى تسلط داشت و به نظم و نثر مطلب مىنگاشت .
تأليفات او :
1 - تحفة الملوك فى سير السلوك :
به نام محمد ميرزا وليعهد فتح على شاه در چهار ركن در عرفان و اخلاق و سياست در تاريخ 1247 نوشته است .
آغاز : الحمد للّه الذى خلق الانسان علمه البيان ، خلقه فى احسن تقويم .
بنا به نوشتهء آقاى منزوى از اين كتاب نسخهيى در دانشكدهء ادبيات تهران بهشمارهء 104 د ، به خط شكستهء نستعليق سدهء 13 در 101 برگ هست ( فهرست دانشكدهء ادبيات ، ج 1 ، ص 89 ) .
2 - اصول دين و فروع آن :
به نام قهرمان ميرزا و محمد خان تأليف شده در دو مقاله است الف - علم معرفت بارى . ب - علم شريعت . از اين رساله در كتابخانهء دانشگاه تهران بهشمارهء 4242 مورخ 1292 هست ( فهرست دانشگاه ، ج 13 ، ص 3212 ) .
3 - حقايق العلوم :
وى مدتى در عتبات عاليات به تعليم و تعلم و تأليف و تصنيف پرداخته و كتابى به عنوان « حقايق العلوم » به نام محمد شاه تدوين نموده است .
4 - مآثر سلطانى :
پس از تأليف حقايق العلوم به وقايعنگارى مأمور شده و ابتدا به ( سفر هرات و تسخير آن ) شروع نموده و آن را به اسم « مآثر سلطانى » موسوم ساخته است نسخهيى از اين رساله نزد مرحوم تربيت موجود بوده است . چنين شروع مىشود :
« الحمد للّه الذى خلق الاصباح من مشرق الازل و خلق الارواح من مشرع لم يزل . . . » .
5 - حقايق الشريعة :
در « فهرست نسخههاى خطى » رسالهيى به نام « حقايق الشريعة » به دو نسبت داده شده است .
صاحب نگارستان دارا مىنويسد : « ذهنش صاف و طبعش مايل به انصاف و در علم نجوم و كلام و حديث و معانى و بيان دستى دارد و سليقهاش مستقيم است و در خانهء خود