تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي ) — صفحة 58

مساهمون:

ص٥٨
اساس تازه بنهادم سخن را * به گفتن زنده كردم كوه‌كن را در اين گفتن چو جارى گشت نامه * نهادم نام آن فرهادنامه
( دانشمندان آذربايجان ، ص 251 - 252 - الذريعة ، ج 9 ، ص 665 - لغتنامهء دهخدا « عارف اردبيلى » )

عامل الدّين اردبيلى

ميرزا طاهر منشىباشى متخلص به عامل الدّين از سلسلهء ذهبيهء اردبيل و از مريدان و ستايشگران جلال الدّين محمد مجد الاشراف متوفى 1331 ه . ق است . نمونه‌يى از اشعار اوست :
تا قبلهء من گشته تجلاى جمالت * غافل نشده قلب حزينم ز خيالت خرّم تن و جانى كه شب و روز غنوده * در ظلّ سراپردهء ايوان جلالت همسايه شدستيم به رندان سحرخيز * شايد برهانيم دل از باد بطالت اى « عامل دين » حالتى از عشق به دست آر * ور نه چه ثمر زين همهء قال و مقالت
* * *
اى هويدا از جمالت گشته انوار الهى * عبد درگاهت شدن خوش‌تر مرا از پادشاهى خسرو مالك رقابى ذرّه‌ات به ز آفتابى * گر به هر ويرانه تابى گردد آنجا گنج‌گاهى مأمنى جز خانهء عشقت همه عالم نباشد * زين طريقم خوب‌تر نبود به عالم هيچ راهى بىتو شهد و شير و شكر زهر آيد در مذاقم * با تو بودن خوش‌تر است از بىتو با صد عزّ و جاهى جامى از آن سلسبيل روشنت بخشا به جانم * تا رهم زين عجب و نخوتها و باشم خانقاهى
( جلاليهء ، ج 2 ، ص 119 - 123 )

عباس صفوى

عباس اول فرزند سلطان محمد خدابنده فرزند طهماسب اول شب دوشنبه غره رمضان 978 ه . ق در هرات تولد يافت و به سال 996 در عمارت چهل‌ستون بر تخت سلطنت نشست و سال 1000 ه . ق . اصفهان را پايتخت خود قرار داد و پس از 24 سال سلطنت ، شب پنجشنبه 24 جمادى الاولى سال 1038 ه . ق . در حدود 60 سالگى در