اما حدى كه از جهت آن مرد بر أو لازم مىآيد ساقط نمىشود دوم زايل شدن علاقة زن
وشوهرى ميانه ايشان سيم حرام مؤبد شدن آن زن بر آن شوهر به سبب لعان چهارم بر
طرف شدن فرزندى فرزند به سبب لعان هر گاه سبب انكار فرزندى فرزند آن زن باشد
فصل سيم در آنچه تعلق به لعان كردن دارد بدان كه بيست امر تعلق به لعان كردن
دارد دوازده امر واجب وهشت امر سنت اما دوازده امر واجب أول واقع گردانيدن
لعان در حضور امام يا حضور كسى كه امام أو را نصب كرده باشد جهت حكم كردن ميان خلايق
يا جهت لعان كردن بخصوص واگر شوهر وزن ( 1 ) در لعان كردن به حضور يكى از مجتهدين راضى
شوند جايز است اگر چه امام يا نايب امام موجود باشند دوم آنكه شهادت را به طريقي كه
مذكور شد بگويند پس اگر بجاى اشهد احلف يا اقسم يا شهدت بالله بگويد لعان واقع
نمىشود سيم آنكه لفظ الله را بگويد پس اگر آن را به رحمن يا رحيم بدل كند لعان نيست وهمچنين
اگر بعض از كلمات آن را بگويد وبعضي را نگويد چهارم آنكه لفظ لعن وغضب را به لفظي كه دلالت
بر معنى آنها كند بدل نكند پس اگر چنان كند لعان واقع نمىشود پنجم آنكه در هر مرتبه
كه مرد شهادت را ذكر مىكند بايد كه بگويد كه فرزند كه از اين زن به هم رسيده از من نيست
اما بر زن ذكر خلاف آن لازم نيست ششم آنكه لفظ صدق وكذب را به طريقي كه مذكور
شد بگويند پس اگر گويند كه إني صادق يا كاذب يا مانند آنها ولام تأكيد را بر آن داخل
نسازند لعان واقع نمىشود هفتم آنكه آنچه مذكور شد از شهادت ولعن وغضب به لفظ
عربى بگويند با قدرت واگر عاجز باشند غير عربى نيز جايز است ودر اين صورت حاكم شرع را
دو مرد عادل لازم است كه زبان غير عربى را داند ويك عادل را كافى نيست هشتم ترتيب به طريقي
كه مذكور شد به آنكه شوهر أول چهار مرتبه ابتدأ به شهادت كند آنگاه لعن كند بعد از آن زن
چهار مرتبه ابتدأ به شهادت كند آنگاه به غضب نهم آنكه شوهر وزن هر دو در وقت ذكر
شهادت ولعن وغضب مىبايد كه ايستاده باشند وبعضي از مجتهدين برآنند كه شوهر
در حال ذكر شهادت ولعن مىبايد كه ايستاده باشد اگر چه زن در آنحال نشسته باشد
وزن نيز در حالت ذكر شهادت وغضب مىبايد كه ايستاده باشد اگر چه شوهر در آنحال
نشسته باشد دهم مشخص ساختن زن به آنكه نام أو را ذكر كند ونام پدر أو را يا أو را
به نوعي وصف كند كه احتمال غير أو نداشته باشد يا آنكه أشارت كند به أو پس اگر زن
هامش
( 1 ) محتاج به مراجعه است صدر دام ظله العالي