با أو زنا مىكرد به طريق ميل در سرمه دان پس اگر گمان كرده باشد يا جمعى به أو گفته باشند
واگر چه به حد شياع برسد لعان صحيح نيست پنجم آنكه زن كر يا گنگ نباشد چه اگر
كر يا گنگ باشد بي لعان كردن بر شوهر حرام مؤبد مىشود هر گاه شوهر دعواي مشاهده
زنا كردن با أو كند وآيا دخول كردن شوهر به آن زن شرط است يا نه مجتهدين را در اين سه
قول است بعضي از ايشان دخول را شرط مىدانند وبعضي شرط نمىدانند وبعضي
گفته اند اگر سبب لعان دعوى زنا كردن باشد دخول شرط نيست واگر انكار ولد
باشد دخول شرط است امر دوم انكار فرزند زن خود كردن چه در اين صورت نيز
به چهار شرط لعان لازم است أول آنكه زن به عقد دايمى باشد چه انكار فرزند متعه
وزن اجنبيه كه به شبهه با أو دخول كرده باشد سبب لعان نمىشود وبعضي از
مجتهدين برآنند كه اگر انكار فرزند متعه جهت بر طرف شدن حد باشد انكار فرزند
أو نيز سبب لعان مىشود وآيا در كنيز لعان واقع مىشود مجتهدين را در اين چند قول
است بعضي مىگويند مطلقا موجب لعان نمىشود وبعضي برآنند كه مطلقا موجب
لعان مىشود وبعضي گفته اند كه به سبب انداختن أو به زنا لعان واقع مىشود اما در
انكار فرزند أو لعان واقع نمىشود وقول أقرب آنست كه در كنيزى كه به ملك دخول
كند لعان واقع نمىشود واگر به عقد دخول كرده باشد لعان واقع مىشود دوم آنكه
به آن زن دخول كرده باشد چه اگر دخول نكرده باشد انكار فرزند أو موجب لعان نمىشود
سيم آنكه از دخول كردن به آن زن شش ماه يا زيادة گذشته باشد واز نه ماه يا ده ماه يا
يكسال كه نهايت مدت آبستنى زنان است نگذشته باشد چه اگر اينچنين نباشد
انكار فرزند أو سبب لعان نمىشود چهارم آنكه در وقت زاييدن آن فرزند اقرار
به فرزندى أو نكرده باشد چه اگر اقرار كرده باشد انكار أو بعد از اقرار موجب لعان نمىشود واگر چه اقرار به فرزندى
أو به كناية از أو صادر شده باشد مثل آنكه شخصي به أو گفته باشد كه مبارك باشد فرزندى
كه خداى تعالى به تو داده وأو آمين گفته باشد يا قول انشاء الله تعالى اما اگر در حالت
زاييدن آن زن ساكت بوده باشد وبعد از زاييدن انكار فرزندى آن فرزند كند
مجتهدين را در اين مسألة دو قول است أقرب آنست كه انكار أو در اين صورت موجب
لعان مىشود فصل دوم در كيفيت لعان كردن وشروط آن بدان كه هر گاه
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 322
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٢٢