مشخص نباشد لعان واقع نمىشود يازدهم آنكه كلمات شهادت ولعن وغضب را پى در پى
بگويند دوازدهم هر يك از شوهر وزن به گفتن آن كلمات وقتي شروع كنند كه حاكم شرع
ايشان را تلقين آن نمايد پس اگر هر يك از ايشان بي آنكه حاكم شرع ايشان را تلقين كند
بگويند صحيح نيست واما هشت امر سنت أول آنكه حاكم شرع پشت به قبله كند وروى به ايشان
دوم آنكه شوهر بر دست راست حاكم شرع بايستد وزن بر دست چپ أو سيم آنكه جماعتى از
مردان در آن مجلس حاضر باشند جهت شنيدن لعان وكمتر از چهار كس نباشند چهارم
آنكه حاكم شرع مرد را پيش از ذكر لعن وعظ بگويد ونصيحت كند وأو را از عذاب خداى
تعالى در آخرت بترساند واين آيت را بر أو بخواند كه إن الذين يشترون بعهد الله
وايمانهم ثمنا قليلا تا آخر آية پنجم آنكه حاكم شرع زن را پيش از ذكر غضب نيز وعظ
بگويد ونصيحت كند به طريقي كه در مرد گفته شد ششم آنكه لعان را در مكان شريفى چون
ميان ركن وحجر الأسود ومقام إبراهيم عليه السلام واقع گرداند اگر در مكة باشد وميانه
منبر حضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله وقبر آن حضرت اگر در مدينه باشد ودر زير
صخره اگر در بيت المقدس باشد ودر مشاهد حضرات أئمة معصومين عليهم السلام اگر
در آنجاها باشد ودر مسجد جامع اگر در شهرهاى ديگر باشد هفتم آنكه در زمانهاى
شريف چون بعد از عصر واقع گرداند هشتم آنكه مردمان را بر ايشان جمع كند
باب سيزدهم از كتاب جامع عباسى
در شكار كردن ودر آن چند فصل است فصل أول در اقسام شكار بدان كه
شكار كردن بر پانزده وجه است يك وجه واجب ويك وجه سنت وهفت وجه حرام
وشش امر مكروه اما يك وجه واجب وآن وقتي است كه نفقه شخصي كه شكار مىكند
ونفقه عيال أو موقوف بر آن باشد چه در اين صورت شكار كردن أو واجبست واما
يك وجه سنت آن وقتي است كه آن شخص نفقه داشته باشد اما وسعتى نداشته باشد
واز شكار كردن قصد وسعت معاش كند چه در اين صورت سنت است شكار كردن
أو واما هفت وجه حرام أول شكار كردن به آلتى كه از ديگرى به قهر وتعدى گرفته باشد
خواه آن آلت سگ شكارى يا شد يا سلاح يا دام چه در اين صورت شكار كردن به آن
جامع عباسى ( فارسي ) — صفحة 325
مساهمون: الشيخ البهائي العاملي
ص٣٢٥