آلت حرام است اما شكار حرام نمىشود واجرت آن آلت را واجبست كه به صاحب أو بدهد دوم
شكار كردن به آلتى كه از شكار بزرگتر باشد وبعضي از مجتهدين اين را مكروه مىدانند سيم
شكار كردن در خانه غيرى بي اذن أو چهارم شكار كردن به غير از سگ وتير ونيزه وشمشير
چون شكار كردن باز وباشه وچرخ وپارس وپلنگ وكمان گروهه وكندن سر شكار
وكوفتن سر أو وكشتن به تفنگ وسيد مرتضى علم الهدى نقل اجماع اماميه كرده است
بر حرام بودن شكارى كه به غير از سگ معلم وتير ونيزه وشمشير كشته باشند وبعضي از
مجتهدين گفته اند كه آنچه درنده ها چون پارس وپلنگ بكشند حلال است ودر حديث
صحيح بزنطى از حضرت امام رضا عليه السلام روايت شده كه آن حضرت فرموده اند كه اگر
پارس شكارى را بكشد حلال است وبعضي از مجتهدين گفته كه غير از سگ شكارى به هر چه
شكار كنند حرام است واين قول ضعيف است وبعضي از مجتهدين شكار كردن به كمان كروهه
را مكروه مىدانند پنجم شكار كردن كافر ودشمن أهل بيت وديوانه وطفل غير مميز
چه شكارى را كه آنها بكشند خوردن أو حرامست ششم شكار كردن محرم در حالتي كه
احرام بسته باشد چه در آن حالت شكار أو حكم مرده دارد وخوردن آن حرام است هفتم
شكار كردن در حرم مكة ومدينه اما آن شش وجه مكروه أول شكار كردن
به سگى كه أو را آتش پرست تعليم كرده باشد دوم شكار كردن به سگ سياه وبعضي از
مجتهدين اين قسم شكار كردن را حرام مىدانند ( 1 ) چه از حضرت أمير المؤمنين عليه السلام
منقول است كه آن حضرت مىفرمود كه گوشت شكارى را كه سگ سياه گرفته باشد نبايد
خورد وحضرت رسالت پناه صلى الله عليه وآله امر به كشتن سگ سياه كرده اند سيم
شكار كردن در شب وبچه جانوران را از آشيانه هاى ايشان بيرون آوردن چهارم شكار
كردن ما هي در روز وشب جمعه پنجم شكار كردن در حرم مكة ومدينه ششم شكار كردن
شكارى كه متوجه حرم مكة باشد فصل دوم در شروط شكار كردن
بدان كه ده امر در شكار كردن شرط است أول آنكه سگى كه به آن شكار مىكنند مىبايد
كه أو را تعليم كرده باشند به حيثيتي كه هر گاه سر دهند برود وهر گاه منع كنند باز برگردد
واگر شكار كند شكار را نكشد پس اگر آن سگ تعليم نداشته باشد وشكار را بكشد
حرامست دوم آنكه آن سگ شكار را نخورد چه اگر خوردن عادت أو باشد حلال
هامش
( 1 ) قول به حرمت أحوط است صدر دام ظله