گفتم كه اى پرىرو برخيز و رخ به مى شو * فصل شتاست مگذر زين آتش و شرارش
ماه مباركت چيست قاف و تباركت چه * قول غنينه بشنو پس مگذر از قرارش
گفت اى به باده برده آب رخ شريعت * ناهار شكنى آنگه با راح خوشگوارس
امروز آتش تر از آب خشك نوشى * فردا چه كرد خواهى اندر جحيم و نارش
گفتم كه اى جفاجو برخيز و جام بستان * بگذار روز محشر وان دهشت و شمارش
نشنيدهاى به جنت باده حلال باشد * در آستانهء مير مى نوش و بد مدارش
سام ستاره دهره زال زمانه زهره * آن تهمتن كه در رزم از زال و سام عارش
رادى است همت او عالم همه عيالش * بازى است شوكت او گيتى همه شكارش
عالم تمام دشمن وز خيل يك غلامش * كشور تمام لشكر وز جيش يك سوارش
و له ايضا فى التسلية
فلك اهريمن است و كس ندانم مرد ميدانش * همه گر پوردستانى نيايى بس به دستانش
كواكب را كنند از هفت گيسو دار تعبيرش * عناصر را بود از چار اژدرها هم اركانش
ز گيسودار مردى جويى و اين نيست آيينش * ز اژدرها مدارا خواهى و اين نيست سامانش
ز اختر زيب نايد خوش مباش از زيب ديدارش * ز گردون مهر نايد دل منه بر مهر تابانش
چه جويى يكدلى از تير كامد خانه جوزايش * چه خواهى راستى از ماه كامد سكنه سرطانش
اگر چون آب از خاره كند كس دلق و جلبانش * و گر چون نار از آهن كند كس گبر و خفتانش
اجل چون آهن از خاره بريزد آب نوشينش * فنا چون خاره از آهن برآرد نار سوزانش