هم در مدح و ستايش و تهنيت فتح روم و روس عرض كرده
باز باغ از فر فروردين جوان شد * گلستان چون روى يار دلستان شد
قطرههاى ژاله بر رخسار لاله * چون عرق بر روى يار مهربان شد
ابر نيسان بر بساط باغ و بستان * چون كف شاه جهان گوهرفشان شد
شاهعباس آنكه از امداد دادش * نام اين عهد و زمان مهد امان شد
روم شوم و روس منحوس از دو جانب * قصدشان تسخير آذربايجان شد
هم خدا داند كه اين كشور خدا را * چند رزم سخت و ناورد گران شد
صد سفر چون هفتخوان كرد اين تهمتن * گر تهمتن يك سفر در هفتخوان شد
گه براند از ككچه و در ملك گنجه * پنجه اندر پنجه با شير ژيان شد
گه به روم اندر به عزم رزم قيصر * چون فريدون با درفش كاويان شد
در چنين فصلى كه فرش ريگ و هامون * جمله پندارى پرند و پرنيان شد
شاه ما را آن فراغت كو كه داند * بوستان را كى بهار و كى خزان شد
ياد بزم دوست كى آرد كسى كو * نام رزم دشمنش ورد زبان شد
در مدح داور مغفور عباس شاه گويد
خواب بس اى بخت خفته شب به سرآمد * خيز كه صبح است و آفتاب برآمد
در بگشا پرده برفراز كه اينك * حلقه به جنبش فتاد و بانگ درآمد
بار دگر آن به خشم رفتهء ما را * بر سر بيمار خويشتن گذر آمد
زنده شود جان ازو چنان كه مگر باز * معجز ديگر ز عيسى دگر آمد
خاصه چو ناگه ز در درآيد و گويد * مژده بده كز قدوم شه خبر آمد
خسرو غازى ابو المظفر عباس * آمد و با فتح و نصرت و ظفر آمد
و له
دين ز چه باقى است از بقاى وليعهد * ملك ز تيغ جهانگشاى وليعهد
نيست قضا و قدر مگر دو پرستار * روز و شب اندر در سراى وليعهد