و ذلك لتحقق موضوعها حينئذ حقيقة ، فما للوجوب عقلا يترتب على الوجوب الثابت شرعا باستصحابه أو استصحاب موضوعه ، من وجوب الموافقة و حرمة المخالفة و استحقاق العقوبة إلى غير ذلك ، كما يترتب على الثابت به غير الاستصحاب ، بلا شبهة و لا ارتياب ، فلا تغفل .
العاشر : إنه قد ظهر مما مر لزوم أن يكون المستصحب حكما شرعيا أو ذا حكم كذلك ، لكنه لا يخفى أنه لا بد أن يكون كذلك بقاء و لو لم يكن كذلك ثبوتا
شرح
[ مانند وجوبى كه استصحاب مىشود ] - بر اثر شرعى مترتب مىشوند ، و يا از آثار مستصحب باشند [ مثلا موضوعى كه وجوب ، از آثار آن است استصحاب شود ، كه باز هم بهطور مطلق ثابت مىشوند پس هرگاه وجوب ، يا موضوع وجوب را استصحاب كرديم ، به تبع ثبوت وجوب ، هر اثر شرعى يا عقلى براى وجوب ثابت مىشود ] . و آن [ - ثبوت همهء آثار عقلى يا شرعى يادشده ] بدين دليل است كه موضوع اين آثار ، در اينصورت [ كه حكم ثابت شده ، هرچند با استصحاب ] ، حقيقتا ، تحقق يافته . بنابراين ، اثرى كه عقلا بر وجوب مترتب مىشود ، [ مانند : وجوب اطاعت و حرمت مخالفت ] پس از آنكه وجوب را يا موضوع آن را بواسطه استصحاب ثابت كرديم ، بر آن مترتب مىشود ؛ زيرا با استصحاب موضوع ، حكم نيز ثابت مىشود ، پس ، آثار حكم - خواه عقلى و خواه شرعى - ثابت مىشود ] مانند : وجوب موافقت و حرمت مخالفت و استحقاق عقوبت و ساير آثار [ عقلى ديگر ] ، چنان كه اينگونه آثار ، بر حكمى كه با دليل ديگرى غير از استصحاب ثابت شده بىترديد مترتب مىشود [ مثلا با خبر يا اجماع ثابت شده باشد ] پس غفلت مكنيد ؛ [ زيرا اين ، از اصل مثبت نيست ] .