كفاية الأصول ( فارسى ) — صفحة 166
الوجه الرابع : و هو العمدة فى الباب ، الاخبار المستفيضة . منها : صحيحة زرارة ( قال : قلت له : الرجل ينام و هو على وضوء ، أيوجب الخفقة و الخفقتان عليه الوضوء ؟ قال : يا زرارة ، قد تنام العين و لا ينام القلب و الاذن ، و إذا نامت العين و الاذن و القلب فقد وجب الوضوء ، قلت : فإن حرك فى جنبه شئ و هو لا يعلم ، قال : لا ، حتى يستيقن أنه قد نام ، حتى يجئ من ذلك أمر بين ، و إلا فإنه على يقين من وضوئه ، و لا ينقض اليقين أبدا بالشك ، و لكنه ينقضه بيقين آخر ) . و هذه الرواية و إن كانت مضمرة إلا أن إضمارها لا يضر باعتبارها ، حيث كان مضمرها 4 . اخبار صحيحهء اوّلى زراره دليل چهارم : كه در اين باب ، دليل عمده است ، اخبار مستفيض است : از جمله : صحيحهء زراره « زراره مىگويد : به او [ - معصوم عليه السلام ] گفتم : كسى در حالى كه با وضو است مىخوابد ، آيا يكى دو بار چرت زدن وضو را بر او واجب مىكند ؟ فرمود : اى زراره ! گاهى چشم به خواب مىرود ، ولى دل و گوشش به خواب نرفته ، [ در اينصورت وضو واجب نيست ] ، ولى وقتى چشم و گوش و دل [ هرسه ] بخواب رفتند وضو واجب مىشود . گفتم : اگر در نزديك وى چيزى را به حركت درآوردند و او نداند ، طور ؟ فرمود : نه [ وضو واجب نمىشود ] ، تا زمانى كه يقين كند به خواب رفته ، بهطورى كه از اين امر ، دليل روشنى برآيد ، در غيراينصورت [ - ولى تا زمانى كه به خواب رفتن خود را يقين نكند و دليل روشنى برنيايد ] ، بر وضو خود يقين كند ، و هرگز نبايد يقين خود را با شك بشكند ، ولى با يقين ديگر بشكند » . اين روايت - هرچند مضمره است [ يعنى ضميردار ، و آن روايتى است كه نام امام را نبرده ، بلكه با ضمير به او اشاره كرده است ] - ولى اضمار اين روايت به اعتبار [ و حجيّت آن ] زيانى نمىزند ؛ زيرا مضمر آنكسى