أو تقييد إطلاقها بالسيرة على اعتبار خبر الثقة ، و هو يتوقف على الردع عنها بها ، و إلا لكانت مخصصة أو مقيدة لها ، كما لا يخفى .
لا يقال : على هذا لا يكون اعتبار خبر الثقة بالسيرة أيضا ، إلا على وجه دائر ، فإنّ اعتباره بها فعلا يتوقف على عدم الردع بها عنها ، و هو يتوقف على تخصيصها بها ، و هو يتوقف على عدم الردع بها عنها .
فإنه يقال : إنما يكفى فى حجيته بها عدم ثبوت الردع عنها ، لعدم نهوض ما يصلح لردعها ، كما يكفى فى تخصيصها لها ذلك ، كما لا يخفى ، ضرورة أن ما جرت عليه السيرة المستمرة فى مقام الإطاعة و المعصية ، و فى استحقاق العقوبة بالمخالفة ،
شرح
و يا بوسيله سيرهء عقلا بر معتبر بودن خبر ثقه ، به اطلاقشان تقييدى وارد نشده باشد [ و بواسطهء سيره عقلا بر اعتبار خبر ثقه ، دايره دلالت آنها بر منع ، محدود نشده باشد ] ، و اين [ عدم تخصيص يا عدم تقييد آنها با سيره نيز ] موقوف است بر حصول ردع از سيره بوسيله اين آيات ، در غير اين صورت [ - اگر آيات رادع نباشند ] ، سيره ، مخصص يا مقيد آيات است [ و بواسطهء آن كشف مىكنيم كه اطلاق يا عموميتى در آنها نيست ] چنان كه روشن است .
گفته نشود : براين اساس ، اعتبار خبر ثقه بواسطه سيره نيز تنها به نحو دور است ؛ زيرا اعتبار خبر ؛ بواسطه سيره ، موقوف است بر آنكه بواسطه آيات از سيره ، ردع و منع نشده باشد ، و عدم ردع ، موقوف است بر آنكه آيات ، بواسطهء سيره تخصيص خورده باشند ، و تخصيص آيات بواسطه سيره نيز موقوف است بر آنكه بواسطه آيات از سيره منع نشده باشد .
زيرا [ در پاسخ ] گفته مىشود : در حجيت خبر واحد بواسطهء سيره ، همين كه ردع و منعى از سيره ثابت نشده باشد ، كافى است ، زيرا چيزى كه براى ردع از سيره ، صلاحيت داشته باشد ، وجود ندارد ، چنان كه در تخصيص آيات بواسطه سيره ، قيام چنين سيرهاى كه براى تخصيص آيات صالح باشد ، كافى است ، و اين مطلبى است آشكار ؛ زيرا بديهى است آنچه سيره مستمرهء [ نزد عقلا ] ، در مقام اطاعت و معصيت و در مقام استحقاق عقوبت بواسطه مخالفت