راجع به شرب خمر در سوره « مائده » نقل كرديم .
و در تفسير عياشى از محمد بن منصور روايت شده كه گفت : از عبد صالح موسى بن جعفر ( ع ) از آيه * ( « إِنَّما حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَما بَطَنَ » ) * سؤال كردم .
حضرت فرمود : قرآن داراى ظاهر و باطن است ، آنچه را كه خداى تعالى در قرآن حرام كرده ظاهر محرمات است و اما باطن آنها ائمه جورند . و همچنين آنچه را كه در قرآن حلال كرده ظاهر مباحات دينى است ، و باطن آنها امامان حقاند « 1 » .
مؤلف : اين روايت را كافى نيز مسندا از محمد بن منصور نقل كرده ، با اين تفاوت كه در روايات كافى امام ( ع ) پس از آن فرمود : پس جميع محرماتى كه در قرآن ذكر شده ظاهر است ، و باطن آن محرمات ائمه جور است و همچنين جميع حلالهايى كه خداوند در قرآن اباحه فرموده ظاهر است و باطن آنها امامان حقاند « 2 » .
مؤلف : انطباق معاصى و محرمات بر ائمه جور ، و انطباق حلالها بر امامان حق از اين نظر است كه محرمات و ائمه جور باعث دورى از خدا و محللات و ائمه حق باعث نزديكى به خدايند .
و نيز ممكن است از اين نظر باشد كه پيروى از امامان جور باعث ارتكاب گناهان و متابعت از امامان حق باعث موفقيت در اطاعت مىشود .
و از همين باب است روايتى كه شيخ در تهذيب به سند خود از علاء بن سيابه از ابى عبد اللَّه ( ع ) نقل كرده كه در ذيل آيه * ( « خُذُوا زِينَتَكُمْ عِنْدَ كُلِّ مَسْجِدٍ » ) * فرموده : منظور غسل براى زيارت امامان است « 3 » و همچنين آن دو روايتى كه ما قبلا از حسين بن مهران نقل كرديم .
در الدر المنثور است كه ابن ابى شيبه ، بخارى ، مسلم و ابن مردويه از مغيرة بن شعبه نقل كردهاند كه گفت : سعد بن عباده مىگفت : اگر مردى را با همسرم ببينم بىدرنگ گردنش را با شمشير مىزنم . اين حرف به گوش رسول خدا ( ص ) رسيد . حضرت فرمود : آيا از غيرت سعد تعجب مىكنيد ؟ و ليكن به خدا سوگند من از سعد غيرتمندترم و خداوند از من غيورتر است ، و از همين جهت فواحش ظاهرى و باطنى را تحريم كرده ، چون هيچ
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ج 2 ص 16 ح 36
( 2 ) اصول كافى ج 1 ص 374 ح 10
( 3 ) تهذيب الاحكام ج 6 ص 110 ح 13 ش 197 ط تهران