كرده اى ؟ چرا به لباس ساده ترى اكتفاء ننمودى ؟ حضرت فرمود : واى بر تو اى عباد ! اين چه اعتراضى است كه مىكنى ؟ زينت خدايى و طيبات رزق را چه كسى حرام كرده ؟ خداى عز و جل وقتى به بنده اش نعمتى بدهد دوست دارد آن نعمت را در بنده اش ببيند « 1 » .
در الدر المنثور است كه ترمذى از عمرو بن شعيب از پدرش از جدش روايت كرده كه گفت : رسول خدا ( ص ) فرمود : خداوند دوست دارد اثر نعمت خود را در بنده اش ببيند « 2 » .
در قرب الاسناد حميرى از احمد بن محمد بن ابى نصر روايت شده كه گفت حضرت رضا ( ع ) در ضمن حديثى طولانى به من فرمود : در باره لباس خشن چگونه فكر مىكنى ؟ عرض كردم شنيدهام كه حسن اين نوع لباس مىپوشيده ، و نيز شنيدهام كه جعفر بن محمد هر وقت لباس نو تهيه مىكرد در آب مىشست تا به نظرها مستعمل بيايد . فرمود : لباس خوب بپوش و خود را بياراى ، على بن الحسين ( ع ) جبه هاى خز پانصد درهمى و رداى خز پنجاه دينارى مىپوشيد ، و وقتى زمستان تمام مىشد مىفروخت و پول آنها را صدقه مىداد .
آن گاه حضرت رضا ( ع ) آيه * ( « قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّه الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِه وَالطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ » ) * را تلاوت فرمود « 3 » .
مؤلف : در اين باره روايات بسيار زيادى هست كه از همه جامعتر روايت زير است .
در تفسير عياشى از ابان بن تغلب روايت شده كه گفت : امام صادق ( ع ) به من فرمود : خيال مىكنى كه اگر خداوند به كسى نعمتى مىدهد از كرامت آن كس است ؟ و اگر دريغ مىدارد از خوارى او است ؟ نه ، چنين نيست ، مال مال خدا است كه به وديعه بدست هر كس بخواهد مىسپارد ، و خوردن ، آشاميدن ، پوشيدن ، نكاح و سوارى و ساير انواع تصرفات در آن را مباح كرده به شرطى كه رعايت اعتدال و اقتصاد را بنمايند و ما زاد آن را به فقراى مؤمن رسانيده يا با آن امور خود را اصلاح كنند ، و گر نه همه آن تصرفات حرام خواهد بود . آن گاه جمله * ( « وَلا تُسْرِفُوا إِنَّه لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ » ) * را تلاوت نمود .
سپس فرمودند : آيا مىپندارى خدا كسى را در مالى كه به او داده امين مىكند كه اسبى به ده هزار درهم بخرد با اينكه اسبى به ارزش بيست درهم او را كفايت مىكند ، و
هامش
( 1 ) فروع كافى ج 6 ص 443
( 2 ) الدر المنثور ج 3 ص 79
( 3 ) قرب الاسناد ص 157 ط تهران